Een aantal jaren een marketingblog onderhouden heeft zo zijn gevolgen. Berichten hier durven al wel eens een merknaam bevatten. Daardoor scoren deze soms hoog in Google waarop sommige internauten al eens verdwalen en mij contacteren met al hun klanten vragen. Enkele quotes uit mijn mailbox: “…het is een Garmin nuvi 265 WT,ik heb soms problemen dat hij uitvalt terwijl ik instellingen doe,niet als ik aan rijden ben telkens als je iets wil instellen valt hij met regelmaat uit,ook is…” of deze “…waar kan ik een houder vinden die op mijn toestel past senseo philips nr hd7810 dank u…” of “…gelieve contact op te nemen met ons voor een afspraak te maken voor levering materiaal bij avenue leonard momaerts 11 materiaal komt van casio europe in Duitsland…”. Enzovoort. Vroeger deed ik mijn best om mensen terug te mailen maar als de 40ste mail in FULL CAPS over een Senseo patmachien binnenkomt laat je het maar zo.
Maar dit berichtje kreeg toch mijn aandacht:
De Zonnetrap bewoners aan de Molenvliet Rotterdam missen hun dagelijkse plezier de METRO.De man die ze ophaalde aan Metrostation Lombardijen is ernstig ziek.Kan er a.u.b. een stapel gebracht worden? U doe er 80 bewoners (gemiddelde leeftijd 70 jaar) een groot plezier mee. Bij voorbaat dank.
Groetjes Willy E.
De gratis Metro heeft fans! Ik denk dat heel wat uitgevers hier alleen maar kunnen van dromen. Ja, er bestaan dus nog mensen die een analoge krant boven een glimmende tablet verkiezen. Ze zijn met 80 en wonen in Rotterdam. Er is echter een kink in de distributie zo blijkt. Gelukkig heeft Metro Nederland een erg attente klantendienst, daar ga ik tenminste van uit ;) Na een oproep op twitter mailde ik hen alvast even. We laten Willy toch niet in kou staan, toch?
Een beetje atypische blogpost maar ik werp het toch even op. Kort gezegd overweeg ik om de domeinnaam mouseover.be (en de naam, ‘het merk’ als je wil) te laten verdwijnen. Nickdemey.be zou meer naar de voorgrond komen. Alle oude posts blijven bestaan, vooraan in de URL komt simpelweg mijn naam te staan in plaats van het obscure mouseover. Ik had dit even ter sprake gebracht op twitter en ontving ondertussen al heel wat vragen hierover. Een praktische kleine wijziging lokt blijkbaar toch meteen enkele reacties uit. Iets wat ik niet meteen had verwacht. Vandaar dat ik hier toch even wou toelichten wat mijn redenering was.
Van enkele Antwerpse Productontwikkelaars tot een Persoonlijke uitvalsbasis
Mouseover.be werd 2005 opgezet als blog door een aantal Antwerpse Productontwikkelaars. We deelden voornamelijk interessante en opmerkelijke zaken. Gaande van de licentieperikelen van de Senseo in 2005 tot links zoals “hoe snel kan je typen”. Een heel deel van deze kleine dingen om te sharen zijn ondertussen verschoven naar Twitter of Facebook. De meeste van de auteurs hadden een achtergrond in productontwikkeling. Dat maakt dat veel blogpost geweid zijn aan de ontwerpstiel en het creatieve professioneel leven: Materia, Dyson of Richard Florida, De Bedenkers, enz. Uiteraard kreeg de opleiding zelf ook de nodige aandacht: wedstrijden, Dé Sortie,.. Over de jaren kreeg soms technologie en new media meer de aandacht, dan weer marketing en events. Schrijvers komen en gaan.
Ondertussen heb ik me dit platform eigen gemaakt. Ondernemen kreeg steeds meer een prominentere plaats. Eerst als student, nu als oprichter van ons innovatiebureau Board of Innovation. Dat maakt dat ik me ondertussen hier als innovatie huurling profileer. Spreker nodig? Workshop? Man met een mening? ;)
Weg met die schuilnaam! ja toch?
In 2005 was het nog gangbaar om je onder een schuilnaam op het internet te begeven. De tijd van het anonieme internet is voorbij. Ook hier op Mouseover werd er op een bepaald moment geswitched en schreef ik gewoon onder mijn eigen naam. Ook de andere Belgische blogs wisselde hun geweer van schouder. Zelfs Imke Dielen vind je tegenwoordig gewoon terug onder haar echte naam. Vandaag sta je er simpelweg met je eigen naam JanSeurinck.com, ZBdigitaal werd gewoon Erwinmijnsbergen.nl, MariekeDeKort.nl, Polle’s Cafe Del Marketing werd gewoon Polledemaagt.com. Al zijn er enkelingen die halsstarrig vasthouden aan hun ‘oude’ online identiteit. Pietel, Lvb, B.V.L.G.,… Merk op dat deze schuilnamen gewoon dicht aanleunen bij hun echte naam. Veel reden om te switchen is er dus niet.
Personal Branding: België vs Nederland
Spreek ik vandaag iemand aan dan gaat de intro al wel eens als volgt. “Goeiedag, Nick De Mey,.. jaja via Board of Innovation … of misschien ken je wel Mouseover.be,..” Dit is gewoon teveel merk-dropping en moet beter kunnen. De vraag is natuurlijk hoe commercieel moet je gaan. Is wat Desmyttere doet Ego-tripperij? In Nederland zijn ze dit meer gewoon. Ernst-Jan Pfauth noemt zich daar gewoon dé Dutch Problogger, Nalden is dé webguru of wat dacht je van het knap staaltje personal branding van Omar Kbiri? In Vlaanderen doen we dit niet zo snel en vinden we dit eerder vies. Ik kan me inbeelden dat veel mensen de ‘commerciële’ foto rechts met onderschrift er al wat over vinden.
Dus waarheen met Mouseover.be? Een mening of laat het je koud. Dat zou de beslissing al wel wat duidelijker maken natuurlijk ;)
Vandaag heb ik voor de eerste maal eens een middag gewerkt vanuit de nieuwe co-working plaats te Antwerpen. Aspace lijkt echt mooi in te spelen op een latente behoefte van veel freelancers en zwervende ondernemers. De ruimte is nog maar enkele weken ter beschikking wat maakt dat er nog wat zaken uitgewerkt en aangekleed moeten worden. Maar laat je dat zeker niet ontmoedigen. De essentials zijn ondertussen aanwezig: Een rustig werkplek, aangenaam gezelschap, wifi & koffie,… Wat heeft een moderne mobile road warrior nog meer nodig? Bovendien is een sfeervolle meeting room en een buitenterras dat smeekt om een zomerse winterse BBQ. Onder de eerste leden bevinden zich al bijzonder interessante mensen, gaande een freelance journaliste, web developers, management consultants, enz. Zeker dus geen gesloten incrowd waar je geen zielsverwanten zou treffen. Je kan altijd (na afspraak) vrijblijvend eens een bezoek komen brengen om beter kennis te maken met de setting en de omgeving. Ik heb al goed gelunched in het Eco-huis achter de hoek!Mocht A-space je ondernemers-hart veroveren kan je altijd een lidmaatschap overwegen. Voor een paar dagen per maand betaal je zo bijvoorbeeld €55 maar bekijk de verschillende opties gerust zelf. Erg knap alleszins!
Researchers that can bring a good story are a scarce good. Lucky for us, Susan Blackmore is such an exception. During a vibrant keynote she shared her vision on how ideas spread. A few years ago she got hooked by the insight that the evolutionary theory of Darwin is directly applicable to the spreading of ideas. To illustrate: Why on earth do hotels world wide started to fold the end of toilet rolls in triangles? Who started this simple habit and more important, what made this idea so attractive that even in mid-jungle this gimmick can be found? Most ideas fizzle out, but some ideas seem to survive. Interesting, isn’t it?
Memes
In the seventies already author Richard Dawkins described this concept in his book “The Selfish Gene”. Based on Darwin’s principles of variation, selection and heredity, he introduced the new concept of memes: “a unit of cultural transmission or a unit of imitation”. We humans, we are continuously creating new memes. This can be everything: a story, a song or the way we fold toilet paper.
“We are designers, we have a clever mindset” #not
We, the human race, are the result of the replication of genes. Next, we became advanced selective imitation devices ourselves. This is exactly what Susan is so passionate about. From all species we are the best imitators. It’s inherent to our species. To demonstrate this she did some imitation exercises with the crowd. Two lucky volunteers even were asked on stage, only then to find out they had to dance. Entertaining, Susan surely knows how to play the crowd. But she didn’t came to Antwerp to learn us some dance tricks. “Imitation the true source of culture” she said. It’s not someone’s creative mindset that results in a beautiful design, but always it’s the continuous sharing and copying of memes that leads to cultural manifestations. Designers might disagree although.
The age of memes
But why is this so important today? Susan referred to the presentation of Randi earlier the day. Facebook and other platforms are the ultimate meme replicators. Never ever have ideas spread more easily. So embrace this digital evolution. Build upon other ideas. Let them spread as viruses and see what happens. “All creativity is evolution in action.” Susan concluded. A vision I’m happy to share with her!
geschreven voor de Flanders DC event blog naar aanleiding van het Creativity Forum 2010 #cffdc
Reprocopy zat enkele maanden terug in een kleine communicatiestorm. In paginagrote krantenadvertenties werd erg punctueel toegelicht hoe mensen om mochten gaan met het overnemen van (online) krantenartikels. Deze regels over ondermeer het plaatsen van links naar online krantensites lokte een kleine virtuele golf van protest uit. “Wie gaat ons zeggen naar wat wij mogen linken” luidde het in het blogwereldje. Als gevolg organiseerde Reprocopy (de beheersvennootschap van de Vlaamse krantenuitgevers) een sessie deze week waarin ze eens ging samenzitten met uitgevers en (digitale) journalisten en bloggers. Ikzelf vervoegde me en ontdekte vooral een heel open organisatie. Een tijd terug zat ik nog bij SABAM, die andere beheersvennootschap. Daar had ik na vijf minuten gesprek meteen het gevoel een halve eeuw terug in de tijd te zijn beland. Bij Reprocopy tokkelde echter voorzitter Patrick Lacroix rustig zijn notities op zijn iPad, bijgestaan door zijn twitterende collega @katrienkiekens. Bram van Apache.be schreef nadien een mooi relaas van deze sessie. Kortweg komt het er op neer dat men maar al te graag links aanmoedigt maar simpelweg misbruik wil voorkomen. Wanneer bijvoorbeeld bepaalde (commerciële) verenigingen consequent volledige sportartikels overnemen op hun site, zonder bronvermelding e.d. dan moeten uitgevers kunnen optreden. Uiteraard. Enkel de wijze waarop dit gecommuniceerd werd was een beetje ongelukkig. Net iets te veel mensen voelden zich geviseerd.
Angst?
Wel viel het me op dat het voor sommige mensen aan tafel het toch nog geen evidentie was, die nieuwe enge digitale wereld. Uitspraken als “Ja maar, dan koopt niemand nog een krant voor 1 euro hé” gaven goed aan dat er wel eens geredeneerd wordt vanuit angst. Een reflex om te behouden wat er is (of toch was). Er wordt dan ook gezocht naar een manier om controle te houden op iets wat je per definitie niet. Mensen schrijven nu eenmaal wat ze willen online, linken, framen, quoten en reproduceren er op los. Moeilijk, heel moeilijk als je jarenlang controle kon houden op jouw eigen informatiestroom. Maar goed, ik wens ze veel succes verder en wil gerust later nog eens mee komen denken over een positief verhaal. Controle en repressie vallen daar niet onder. Hoe kan je als uitgever net méér mensen stimuleren om met uw content aan te de slag te gaan? Waarom gaan mensen nog betalen? Kortom nieuwe inkomstenstromen voor een beter business model. Al mag ik er blijkbaar niet meer over praten :)
inspiratie?
Doet me er aan denken dat ik onderstaande reeks “RIP: A Remix Manifesto” nog moet bekijken. Ik deel ze alvast even:
Nog geen 1000km verder op een goede 2u vliegen zit je onmiddellijk in de Oostenrijkse hoofdstad. Niet al te ver af maar toch meteen al heel anders dan ons Belgenland. Zoals eerder gezegd kon ik er enkele dagen inspiratie opdoen via Talkingheads & Toerisme Oostenrijk. Hierbij nog enkele opmerkelijke business concepten die me opvielen. Ideeën vind je namelijk overal. De kunst zit hem in ze over te brengen naar je eigen context. Het zijn meestal kleine dingen die een grote impact hebben, maar dat terzijde. (bekijk hiervoor beter deze Sutherlands TED talk )
Milk on the go
Hier in België doen we niet al te zwaar of ‘classy’ over melkproducten maar in Oostenrijk is melk blijkbaar serious business. Zo heb je bijvoorbeeld het Melk-restaurant Meierei waar tal van gerechten op melkbasis worden aangeboden. Een beetje high-level, toch voor een eenvoudig product als melk. Anderzijds werd melk blijkbaar ook low-level onderweg gedronken zoals blikjes frisdrank. Melk drink je gewoon op de fiets voor de dorst om 10u in de ochtend. Een speciaal rond brik maakt dit eenvoudig: Milk-on-the-go dus. Een gebruiksmoment dat ik hier toch niet snel in het straatbeeld zie verschijnen.
Shopping-tours
Een andere leuk concept zijn de shopping tours. De New Yorkse Fashion designer Lucie woont sinds enkele jaren in Wenen. Zoals elke stad zijn er uiteraard tientallen verdoken (design) shops die enkel de locals weten te vinden. Lucie startte daarom ShoppingWithLucie.com. Je huurt deze (iets te) enthousiaste dame in waarop ze je enkele uren langs vintage en fashion stores neemt. Ik zie het potentieel wel. Onmiddellijk vraag ik me dan af waarom niet elke stad 10, 20 vrouwelijke locale shopaholics kan afvaardigen die bezoekers een exclusieve tour kunnen aanbieden. En een bijhorende community-site, met leuke kortingen, en iedereen die eigen shop-tours kan aanmaken, een beetje zoals Gowalla trips, samen met vriendinnen voor vriendinnen, van vriendinnen en referral fees, en… ja daar moet geld te verdienen zijn!
Publiek transport, betaald door IKEA
Een mobiliteitsprobleem van een stad los je niet eenvoudig op. Interessant was het om te zien dat IKEA in Wenen een bepaalde buslijn voor haar rekening neemt. De keten is er uiteraard gebaat bij dat mensen eenvoudig van de binnenstad tot een afgelegen winkelcentrum komen. Een buslijn is een goed middel daarvoor. Ik ben er van overtuigd dat er zo tal van publiek/private samenwerkingen mogelijk moeten zijn om problemen van een stad op te lossen.
Kranten aan verkeerspalen
In andere steden moet het ook bestaan maar zelf kende ik deze distributiewijze niet. In België verdelen we kranten, naast gewone winkels, ook via bakkers/slagers en treinstations. In Wenen werden dan weer tal van verkeerspalen voorzien van hangers waarin in op bepaalde dagen kranten worden gelegd. Deze zijn in feite vrij te nemen maar boven elke houder hangt een collectebus die mensen vraagt 2 euro te betalen. Uiteraard zijn er mensen die gratis kranten zullen meenemen maar zoals geweten zit de opbrengst van een krant niet altijd in de verkoop ervan. Een grotere oplage (al dan niet illegaal gratis verspreid) is soms belangrijker naar adverteerders toe. Een leuk distributiekanaal die palen, al vond ik sommige wijken maar erg slordig doordat elke paal soms met meerdere van deze lelijke houders was uitgerust.
Meer dan één sector wordt geconfronteerd met de digitalisering van hun producten. Bedrijven die hiermee te maken krijgen zijn genoodzaakt hun business model te herzien. Het illegaal downloaden van muziekalbums kennen we ondertussen allemaal maar wat als tieners over enkele jaren hun GSM downloaden en met behulp van 3D-print technologie deze gaan uitprinten? Zo zie je, sommige sectoren lopen iets sneller. Platenlabels hebben ondertussen (toch na een jaar of 10) ingezien dat ze moeten volgen en experimenteren gelukkig nu volop met nieuwe verdienmodellen. Andere sectoren zoals de boekenindustrie zijn vandaag zenuwachtig aan het rondkijken welke impact de digitalisering zal hebben op hun marktspelers. Engineering en ontwerpbureaus kunnen nog even doen of de wereld gewoon door draait, tot natuurlijk morgen de eerste 3D files en technische matrijstekeningen op Facebook beginnen te verschijnen. Maar goed, dat is een probleem voor morgen. Ja toch?
Een Vlaamse online e-book platform
Terug naar de sectoren die vandaag niets anders meer kunnen doen dan hun business model innoveren. Interessant is het nu om te zien hoe problemen (en hun oplossingen) gekopieerd kunnen worden over verschillende sectoren heen. Met ons bureau Board of Innovation is het net dat wat we doen. Zelf volg ik de laatste weken mee de workshops waarbij de Vlaamse boekenindustrie zoekt naar een nieuw model om met e-books om te gaan. Uitgevers, distributeurs, bibliotheken, retailers, auteurs, enzovoort. Allen hebben ze andere agenda’s maar ze zitten nu eenmaal in hetzelfde schuitje. Er wordt vandaag dus volop nagedacht over een Vlaams online platform waarbij digitale boeken verdeeld kunnen worden. Knap dat is het zeker! De muzieksector heeft eerst andere (illegale) spelers heel de markt laten overnemen en tracht nu nog te redden wat er te redden valt. Pijnlijk. De Vlaamse boekenindustrie heeft gelukkig sneller door dat door samenwerking iedereen sterker door deze transitie zal komen.
Kansloos #1: Digitale artificiële schaarste
Nu is het boeiend om te zien hoe klassieke oude business modellen botsen met nieuwe consumenten. Zoals in veel sectoren bestaan er intellectuele eigendomsrechten en worden bepaalde spelers rijk in het verhandelen ervan. In de boekenwereld bestaat er zo een huidig licentiemodel waarbij bibliotheken bijvoorbeeld het recht krijgen om een bepaalde titel gratis (lees: zwaar gesubsidieerd) uit te lenen aan een lezer. Uitgevers krijgen betaald per titel en het aantal exemplaren dat ter beschikking wordt gesteld. Dit licentiemodel, gebaseerd op schaarste, aanvaarden lezers zonder problemen. Wanneer een oma vandaag de bibliotheek binnenstapt en blijkt dat de nieuwe Tom Lanoye al verdwenen is uit het rek is dat simpelweg jammer. Over enkele weken brengt een student dat fysieke exemplaar wel terug en kan iemand het weer ontlenen. Dat hier een artificieel licentiemodel achter schuil gaat daar zijn bibliotheekbezoekers niet mee bezig.
Maar nu trachten verschillende spelers in binnen en buitenland dit fysieke schaarstemodel over te nemen in een digitale context. Wil ik een digitaal boek ‘ontlenen’ van een digitale bibliotheek kan het zijn dat de melding verschijnt. “excuseer, dit boek is momenteel ontleent en is terug beschikbaar over x aantal weken”. artificiële schaarste in een digitaal gedreven business model. Neen, dat begrijpen consumenten niet. Er is namelijk geen enkele fysieke beperking die het uitlenen van een e-book niet zou kunnen toelaten.
Kansloos #2: Geen schaarste maar overvloed
Het slecht kopiëren van een oud business model is uiteindelijk eerder pijnlijk. Als speler verlies je hier heel wat tijd (en dus geld) mee. Uiteindelijk zal blijken dat dit model niet houdbaar is en moet men opnieuw investeren in een nieuwe verdienmodel. (nieuwe infrastructuur, contracten, enz.) Voor het verhuren van digitale content kan je vandaag al veel leren van de filmsector. Daar heeft men al een paar iteraties doorgemaakt. Het verhuren van digitale content kan daar al enkele jaren. Een klassiek videotheekmodel waarbij mensen een paar euro betalen om een titel enkele dagen te kunnen bekijken werd initieel gekopieerd naar een online platform. iTunes doet het bijvoorbeeld al jaren en in België kunnen we eindelijk ook via digitale TV betalen om tijdelijk een film of serie te bekijken. Maar op dit model komt ondertussen ook al sleet te zitten. Betalen per stuk in een digitale wereld gaat er simpelweg tussenuit. Of het nu huren of kopen is, betalen voor pakketjes van een paar bits&bytes ligt moeilijk. Kopen per muziekalbum doen mensen online al bijna niet meer. Een artificieel pakket van 15 nummers, neen bedankt. Fans kopen vandaag massaal per nummer en kiezen zo zelf waarvoor ze hun Visa boven halen. 1 euro per nummer, dat werkte lekker. Werkte dus, want het nieuwe business model voor online media content draait ondertussen op het principe van ‘overvloed’. Consumenten betalen 1 vast bedrag per maand en kunnen alle muziek beluisteren die ze maar wensen. Kleinere bedrijven zoals Spotify die volgens deze all-you-can-eat abonnementsformules werken, botsen met het business model van iTunes. Apple zal de komende maanden een gelijkaardig business model introduceren.
Dat is dus kort samengevat waar het verdienmodel van digitale content staat. Wil je als boekensector vandaag meteen voorop lopen spring je dus bij voorkeur mee op dit business model in opmars. Een transparante prijszetting met een vast bedrag + een all-you-can-eat formule. Maar het lijkt erop dat men toch liever een tussenfase zal willen introduceren om ‘oude’ bedrijven niet voor de borst te stoten. Vandaag betaal je in de winkel per boek, online dus ook is de redenering. De uitwerking van dit digitale Vlaams E-book platform (VEP) kan al snel 1 tot 2 jaar duren. Waar staat de sector over twee jaar? Over twee jaar een model introduceren dat vandaag al zijn piek heeft bereikt lijkt me niet de beste keuze. Twee jaar terug was er nog maar net sprake van een App Store voor iPhone, E-readers waren nagenoeg onbekend laat staan dat iemand over een iPad sprak. Technologie evolueert razendsnel. Over twee jaar beschikken alle jongeren over smartphones en betaalbaar mobiel internet. Aansluiting vinden bij deze generatie die bibliotheken vandaag slechts bezoekt al was het een excursie naar Bokrijk, dat wordt nog de grootste uitdaging. Hen de waarde van boeken terug laten ontdekken is stap één. Hen ervoor laten betalen komt pas later.
Geld verdienen in een digitale wereld, niet eenvoudig.
Nick De Mey – zaakvoerder Board of Innovation
bureau voor Business Model Innovatie
Geschreven in opdracht van Sirris ICT naar aanleiding van het congres ‘Earn money with ICT’ – 25 oktober 2010
Zoals sommigen al hadden opgevangen via Facebook of Twitter werd ik de laatste dagen op missie gezonden naar Wenen. Via de vriendelijke mensen van TalkingHeads wou @Oostenrijk_info me eens een andere kant van de Oostenrijkse hoofdstad laten zien. En zo geschiedde. Het resultaat is een kop vol inspiratie en verse ideeën. Deze week vat ik een aantal van mijn bevindingen samen.
Aan tentoonstellingen en musea geen gebrek in Wenen. Naast de vele galerijen en expo’s in het centrum stootte ik op de theatrale wijk ter hoogte van het MuseumsQuartier. Tenmidden van klassieke neo-barok paleisen en de bombastische WW2 Anti-aircraft geschutstorens in bevindt zich het Leopold Museum en de KunstHalle. Naast de donkere kunst van Gustav Klimt en de immer vrolijke Keith Haring ontdekte ik hier het Street Art werk van Basquiat. Zijn werk zit in dezelfde niche als de welgekende Banksy. Ondertussen zijn we gewend aan harde controversiële kunst in het straatbeeld maar Basquiat was duidelijk zijn tijd voor. Samen met Blek Le Rat (aanrader!) toont deze vorm van street art hoe men maatschappij kritische kunst echt letterlijk onder de mensen kan brengen. Deze werken zijn eigenlijk niet gemaakt om in musea te pronken. Een gevel vormt een beter decor.
Dankzij deze expo & persfotograaf Bas Bogaerts ontdekte ik het collectief BluBlu.org en Artsh.it. Jongens, als je 10 minuten of ‘amazedness’ wil ervaren bekijk dan even hun onderstaande productie. Dit is de Blu interpratie van “an unscientific point of view on the beginning and evolution of life … and how it could probably end.”
Na Brussel en een aantal andere steden heeft Antwerpen eindelijk ook zijn volwaardig TEDx event mogen organiseren. De derde editie die onze stad mocht ontvangen had echt heel wat te bieden. Wetend dat dit congres opgezet werd door enkele vrijwilligers en een handvol sponsors kan je enkel maar tevreden huiswaarts keren. Ja er waren wat technische ongemakken met het geluid maar laat dat de sfeer niet bederven. Op het moment van schrijven zijn we halfweg de dag en enkel al de boeiende gesprekken met medegenodigden geven mij voldoende stof tot nadenken. Nieuwe contacten en het delen van ideeën daar draait het om bij TED. Dat dit event de steun krijgt van de Antwerpse Zoo, de Stad en zelfs Canvas.be bevestigt alleen maar dat men hier op het juiste spoor zit. Antwerpen zit vol creatieve talentvolle mensen. Het zijn deze initiatieven die er ruchtbaar aan geven en net de juiste impuls kunnen geven om ook eigen projecten op te starten! Christophe Cop, organisator van dit gebeuren, kan tevreden zijn.
Tijdens de ochtend was ik het meest geboeid door de Captain Jacques Drappier, een piloot met 12.500 vlieguren op zijn naam. Niet dat ik het daarom helemaal eens ben met de man. De Airbus veteraan nuanceert bijvoorbeeld de 2% emissie waarvoor de luchtvaartsector voor verantwoordelijk is. Maar toch werd dit gecompenseerd door een zekere ambitie om over 15 jaar dit te halveren, dat terwijl verwacht wordt dat het aantal vliegtuigen tegen die tijd verdubbeld zou zijn. Al vermelde hij anders dan weer “by the end of the century”, wat dan toch minder ambitie in zich houdt. We zullen zien…
Het mooie aan TEDx is de verscheidenheid aan verhalen. In 1 uur krijg ik daardoor ideeën over educatie, droid planes en Darwin te verwerken. Zo weet ik nu echt alles over reconstructing co-evolution dankzij PhD. Ellen Decaestecker. Great! Tijdens de namiddag heb ik nog het meest genoten van Joost Vandecasteele. Rauwe powerpoint humor over nieuwsfeiten. Je moet het maar doen. En het mag gezegd worden, de muzikale intermezzo’s waren echt geniaal/ijzersterk! Voor mij was TEDx alvast een succes. Hopelijk is dit het begin van een fijne traditie! Proficiat aan alle organisatoren.
Kijk, dat vind ik nu goed nieuws! Na heel wat gepraat en veel bedenkingen zijn er eindelijk mensen die armen uit de mouwen steken en een co-working plek realiseren. Frederik Denkens vond de nodige partners en middelen en start naar alle verwachtingen in oktober met A-Space. Dit pand, gelegen in het oosten van Antwerpen a.k.a Borgerhout ziet er erg beloftevol uit! Leuke open ruimtes, een patio met wat groen en vooral een gebouw met heel wat karakter. Ideaal voor de mobiele freelancer of creatieve ondernemer die (tijdelijk) een werkplek nodig heeft in één van de leukste steden van België. (Ik bedoel dé leukste uiteraard, maar dat terzijde). Ik ben alleszins erg benieuwd hoe evolueert de komende weken. Mij ga je er alleszins regelmatig zien opduiken. Dat weet ik nu al. Volg A-space via de website of via twitter op @aspace.
Ook is het goed om te weten dat weldra ook De Winkelhaak met hun versie van een co-working café van start zal gaan. Het beloofd dus een boeiende najaar te worden op dit vlak. Laat maar komen die initiatieven. Antwerpen heeft er nood aan.
Nick De Mey, oprichter van Board of Innovation, startte met deze blog in 2005. Vandaag geeft Nick advies aan bedrijven over strategische innovatie en nieuwe business modellen.
Zoekt u een spreker of heeft u andere vragen? Contact: +32 494 85 27 86, info@nickdemey.be, probeer het contactformulier, twitter @nickdemey of Linkedin
abbonneer je op de RSS 
of via twitter @nickdemey
