Les 3: Ongeveer 2 jaar geleden richtten we ons bureau Board of Innovation op. Ondertussen verkopen we internationaal strategische innovatieprojecten aan bedrijven die op zoek zijn naar nieuwe inkomsten. Op enkele weken tijd een business model gaan herwerken, dat is niet evident. Een zaak opstarten evenmin. Vanuit die ervaring schrijf ik gedurende 21 dagen mijn voornaamste ‘ondernemer’ lessen neer. Vandaag op het menu: Burning contacts!
Netwerken moet zowat het vieste woord zijn in het grote ondernemersboek. Toch merk ik dat we enkel zijn kunnen starten en groeien door de contacten die ik en Philippe de laatste jaren hadden opgebouwd. Netwerken, relaties zijn dus bijzonder belangrijk. De blogs mouseover.be en openinnovators.net hebben daar zeker trouwens goed tot bijgedragen. Je start niet met je netwerk of contacten uit te bouwen de dag nadat je bij de notaris bent langs gegaan. Dat doe je jaren voordien, bij voorkeur al tijdens je studentenperiode. Als ‘jonge gast’ merk ik dat een oudere generatie ondernemers maar al te graag advies geeft of contacten doorspeelt. Daar kan je dan dankbaar gebruik van maken. Maar kijk ik even terug naar de laatste twee jaar dan stoot ik nu tegen een soort grens aan.
Elke maand werk ik aan zeer veel verschillende projecten in zeer uiteenlopende sectoren. Dat maakt dat ik zeer snel moet kunnen schakelen en me kunnen verdiepen in bepaalde industrieën. Daarvoor is een goed netwerk belangrijk. Maar, een grote maar… Ik kan niet voor de 5e maal bij dezelfde persoon komen aankloppen met een zoveelste vraag. De ene keer vraag je een contact, dan weer of ze willen participeren in een brainstorm, dan weer of ze een bepaald document kunnen doorsturen,… enz. Als je bepaalde personen kent met een goede expertise of kennissenkring, dan ben je geneigd om hen regelmatig te consulteren. Maar, doe je dit teveel dan zou je uw meest waardevolle contacten wel eens kunnen verbranden.
Trop is teveel
Ik ben er zeker van dat ik enkele ‘goede’ contacten in Nederland al zo geërgerd heb dat ik hen het komende jaar niet meer om een gunst moet vragen. Het was pas een tijd later dat het me opviel dat ik enkele personen op enkele weken tijd via verschillende wegen had aangesproken. (Bevraging, referentie, brainstorm, …). Zo ontving ik na de zoveelste vraag plots volgende mail met dit antwoord: “hey nick, volgens mij schaam ik me nu een beetje, heb je me er niet eerder over gemailed :)? …” Voor de duidelijkheid, het was een nieuwe vraag. Eentje teveel dus… Daar heb ik de bal duidelijk misgeslagen. Een werkpuntje dus voor ons als bureau en mij in het bijzonder. Contacten goed opvolgen en vooral zorgen dat we ook voldoende zaken terug kunnen doen. Je ‘relaties’ onderhouden is al even cruciaal als klanten tevreden stellen. Gelukkig is er een eenvoudige oplossing. Eens gaan lunchen kan wonderen doen, ik zeg maar iets. Master of networking, Koen Delvaux, heeft dat met zijn 20 koppen lunchen recent nog mooi geïllustreerd. So go out & lunch jezelf een netwerk bij elkaar!
Vragen, opmerkingen? Voeg me gerust toe op Facebook of Twitter. Kritiek is altijd welkom!
Les 2: Ongeveer 2 jaar geleden richtten we ons bureau Board of Innovation op. Ondertussen verkopen we strategische innovatieprojecten aan bedrijven die op zoek zijn naar nieuwe inkomsten. Op enkele weken tijd een business model gaan herwerken, dat is niet evident. Een zaak opstarten evenmin. Vanuit die ervaring schrijf ik gedurende 21 dagen mijn voornaamste ‘ondernemer’ lessen neer. Vandaag op het menu: Maak wat vijanden!
Niet dat ze onmiddellijk mijn ramen moeten komen inslaan maar je herkent succesvolle bedrijven toch aan hun ‘backlash’, de mate waarin ze deining creëren in hun sector. Bart De Waele met zijn bureau Netlash is hier een goed voorbeeld van. Het loopt bijzonder goed de laatste jaren. Klanten op wachtlijsten, het samengaan met Bseen, een nieuw sprekend kantoor, enz. Als gevolg hoor ik steeds meer kritiek op het bureau. “Dat zal niet blijven duren.” – “Weet ge wat die prijzen zijn….” Goed bezig denk ik dan! Mocht je niemand voor de borst stoten dan ben je simpelweg klein, insignificant, irrelevant. Laat dat hopelijk niet jouw doelstelling zijn.
Vijanden maken is niet evident
De keerzijde is dat je het soms wat scherp moet spelen. Je agressief vastbijten in een offerte, een concurrent onder zijn duiven schieten,… Laat dat nog wel een werkpuntje van ons zijn. We blijven soms te vriendelijk waar we soms iets harder en commerciëler uit de hoek zouden moeten komen. Voorbeeld: Niemand houdt van Sales presentaties op congressen maar wanneer na een inspirerende presentatie echter niemand weet dat je een bedrijf bent en dat er consulting producten bestaan, dan was dit business wise niet zo sterk. De juiste balans vinden tussen sympathiek & plat commercieel is bijzonder moeilijk.
Zuur
Lieven Vanlommel, de jonge ondernemer achter Starmeal.be presenteerde een tijd terug op de innovatiedag. Een sterk verhaal! Die gast runt een goed draaiende KMO, maar is nog niet echt op leeftijd. Gevolg: achterklap! Belgen gunnen andere (jonge) Belgen geen succes. “jaja die was zijn leveranciers aan het afzetten” – “schijnt dat hij bijna failliet was. ” Als dit een goede graadmeter mag zijn, dan hoop ik op een dag een halve Vlaamse zaal zuur achter te laten zoals Lieven deed.
Dus samengevat: Scherp uit de hoek komen en de paar ‘vijanden’ die hieruit kunnen volgen horen bij de collateral damage.
Vragen, opmerkingen? Voeg me gerust toe op Facebook of Twitter. Kritiek is altijd welkom!
Les 1: Ongeveer 2 jaar geleden richtten we ons bureau Board of Innovation op. Ondertussen verkopen we internationaal strategische innovatieprojecten aan bedrijven die op zoek zijn naar nieuwe inkomsten. Op enkele weken tijd een business model gaan herwerken, dat is niet evident. Een zaak opstarten evenmin. Vanuit die ervaring schrijf ik gedurende 21 dagen mijn voornaamste ‘ondernemer’ lessen neer. Vandaag op het menu: Toon wat ambitie!
“Good enough for this small town and the chicks we date.”
Ik stootte recent op bovenstaande quote. Heerlijk! Dit vat voor mij zowat de essentie samen waarom zo weinig mensen de stap zetten om te ondernemen. Hun directe omgeving verwacht namelijk dat men ‘gewoon braaf’ een jobke zoekt. Neemt men dan toch de sprong waarop niemand zat te wachten dan blijven we uiteraard Belgisch bescheiden. We mikken niet te hoog. Hoe vaak heb ik al niet gehoord van andere starters “We zullen wel klein beginnen.” of “Beetje als bijberoep…” Met die instelling kom je uiteraard nergens. Zelf heb ik ook een tijd getwijfeld en ben niet halsoverkop begonnen. Maar pas wanneer je plots full time moet gaan zorgen dat er inkomsten moeten zijn en dat er geen weg terug is, dan pas kan je grote sprongen maken. Onze ambitie vanaf dag één: “Wereldwijd erkend worden als een geloofwaardige partij om strategische innovaties te lanceren.” Niet dat we daar al helemaal staan maar dit legt alleszins de lat wel verder dan Antwerpen of de Lage landen.
Omring je dan ook met mensen die méér van je verwachten. Philippe, mede-oprichter van Board of Innovation, deelt alleszins die visie. Hij zal niet snel tevreden zijn. Perfect dus! Na elk project, klein of groot, kunnen we daardoor uren doorbomen over zaken die niet goed zaten. Layout issues, structuur, cases,… In sommige gevallen details maar ik hoop dat deze reflex niet snel verdwijnt. Ik zie bijvoorbeeld marketingbureau’s draken van offertes opstellen. Jongens… Als uw product ‘communicatie’ is kan je toch niet afkomen met een bulletslide in Times New Roman. Die onderste lat, dat minimum niveau, dat bepaal je zelf.
Gemiddeld?
We delen onze bureau met het heerschap van Bundl.be. Jonge ontwerpers die met bijzondere gedrevenheid producten tot leven wekken. Wel, als ik om 17u op een zondagavond door ga om nog eens thuis te eten, dan wordt al eens gesproken over ‘ne vroege pakken’. Om maar te zeggen dat Bundl daardoor voor ons de work-ethic is gaan bepalen. Bundl volgen quo werktempo dat is moelijk, dat is ambitieus, dat is perfect!
Onthoud, je bent het gemiddelde van de 5 mensen waarmee je jezelf omringt. Het is eenvoudig: Mensen zonder ambitie trekken je naar beneden en visa versa. So pick your incrowd wisely!
Vragen, opmerkingen? Voeg me gerust toe op Facebook of Twitter. Kritiek is altijd welkom!
Vrijdag had ik de kans om het E-commerce forum in Brussel bij te wonen. Sprekers van zowat alle grote e-com partijen in België waren aanwezig: Coolblue, Kiala, PingPing, Katoennatie… 1/2 van sprekers stak spijtig genoeg een groot salesverhaal af zonder weinig inhoud te brengen. Dit is altijd wel het gevaar op vele commerciële events. Neemt niet weg dat de andere helft wél boeiende zaken te delen had. Een opmerkelijke niet commerciële presentatie kwam uit een onverwacht hoek: Unizo! Antoon Schockaert, bracht in een notendop aan welke regelgeving een e-shop in België dient te voldoen. Niet sexy, maar best belangrijk om te weten. Wanneer mogen consumenten geld terug eisen? Welke info moet je op welke pagina tonen. Waar zijn de uitzonderingen. enz. Het blijkt vooral erg complex te zijn. Europese en Belgische regelgeving durft nogal directief te zijn en het wordt er zichtbaar niet eenvoudiger op de komende jaren.
Geld kwijt!
Om je een voorbeeld te geven: In veel gevallen kunnen klanten tot 90 dagen geld terug eisen, desnoods rechtstreeks via Mastercard of Visa. Bij twijfel betalen de kredietmaatschappijen simpelweg de consument zijn geld terug en ze recupereren hun geld wel wanneer de volgende betalingen binnen komen van andere klanten. Als e-shop ben je dus uw geld kwijt, hoewel er mogelijk onterecht geld terug gevraagd werd. Slechts weinig klanten weten dat ze dit recht hebben en maken er gelukkig weinig gebruik van. Tal van regels bepalen dan weer hoe en zelfs in welke layout uw terugbetalingsinfo of transportkosten gemeld moeten worden. “in een aparte kader”, “in vette tekst”. Layouten en designen dus volgen EU-richtlijnen. Nice! Je voelt gewoon aan dat de consument de komende jaren meer en meer rechten zal krijgen dat online ondernemen een stuk complexer zal maken. Wanneer je zo 52 slides met bullets vol regels over je heen krijgt voel je toch lichtjes je enthousiasme om online te ondernemen wegebben. Niet evident dus…
Een beetje een pijnlijke vaststelling. Creatieve ondernemende vrouwen vinden is bijzonder moeilijk. Op de vele innovatie-events is de ratio man:vrouw al snel 50:1. Je loopt telkens tussen de IT-nerds of corporate stijve maatpak consultants. Check bijvoorbeeld de nieuwe Bizcamp inschrijvingen in Gent. Driemaal hertellen leert me: Geen vrouwen op de lijst!. De laatste editie van Betagroup in Brussel: 5 vrouwen? Tijdens een recente workshop dan weer hadden we een dertigtal deelnemers van 6 verschillende start-ups bij ons. 0 – nul – zero vrouwen die dag. Goed ik overdrijf, er waren er enkele. Ze stonden in de voor de organisatie van het event zelf…
Zelf zoeken we ook regelmatig naar inspirerende mensen die mee in onze projecten kunnen werken. Ik durf dan wel eens rond te horen via verschillende kanalen. Bij een laatste sollicitatie-ronde had ik van alle respondenten 10 mannen uitgenodigd en 1 jongedame. Ze was dan nog de enige vrouw die had gereageerd. Wat maakt dat vrouwen zo ver weg blijven van ondernemen in innovatie? Trends, nieuwe dingen, marketing,… zijn toch geen harde topics? Vrouwen en start-ups lijkt gewoon een moeilijke combinatie. De verschillende (jonge)dames die ik volg in innovatie zijn 9 op 10 aan het werk bij de grote corporates. Gaat dit over zekerheid en stabiliteit? Goed, ik weet het dus niet. Mogelijk kom ik dus gewoon in de foute kringen en is er een innovatieve underground-scene vol hippe innovatie-queens waartoe ik simpelweg geen toegang heb. #bummer
Of heeft iemand hier een verklaring klaar?
Mike Walsh, hoofdspreker van The future summit, had na twee seconden mijn aandacht. Achter hem één foto, één man, één nerd zo bleek. Maar wel eentje met macht. Deze nerd was verantwoordelijk voor een set routers langswaar het hele Indonesische internet stroomde. “…Zal ik eens 30 seconden Facebook disconnecten? I can, you know…” Pijnlijk genoeg vervolgde Walsh deze anekdote door een reeks oneliners ondersteund door een soundtrack. Ik kan spijtig genoeg niet overweg met sprekers die, op zijn Amerikaans, thematische muziek onder hun slides steken. Spijtig… want zijn inhoud was echter best boeiend. Veel kan je leren van topsprekers als Mike. Fotoslides zonder bullets, afwisseling in stemvolume, perfecte timing, scherpe quotes herhalen en vooral niet achter de desk blijven staan. Walsh gebruikt het podium ten volle, spreken met een vuist, de handen open en ogen dansend door het publiek. Knap!
In zijn presentatie zag ik gelukkig een reeks nieuwe voorbeelden (en geen open deuren over sociale media en mobile). De rest van de dag werd mooi samengevat door Clo op haar Storify.
Wat te onthouden van Mike:
- Een gekke Chinese prof die onder water zwemt, zonder te ademen om zo bijna te stikken. Want net op dat moment krijgen je hersenen het meeste zuurstof en zou je geniale ingevingen krijgen.
- Mc Donalds in Japan? Daar betaalt iedereen ondertussen gewoon draadloos met zijn GSM met NFC technologie. Ik word hier al lastig van dure ‘De Lijn’ SMS tickets. Ga eens kijken in Japan zou ik zeggen….
- Hoe Aziatische wasmachine fabrikant wasmachines ging ombouwen om er aardappelen mee te kunnen wassen omdat veel klanten dit ‘misgebruik’ vertoonden.
- Over hoe Mobile Banking het sterkst staat in Kenia… niet Finland, niet Japan, Kenia!!
- En hoe we weldra onze GSM zullen hebben zonder GSMtoestel. Gewoon een mini-laserbeamer achter je oor die kijkt naar je handen voor inputs en desnoods een interface projecteert op je hand.
- enz.
Beste leuke dingen. Tijdens zijn conclusie galmde de Godzilla soundtrack door de zaal. Rare jongen die Walsh :)
Op dit moment loopt het even vrij hard met ons innovatiebureau. We komen op het punt sommige aanvragen en projecten meteen enkele weken of maanden vooruit te moeten schuiven. Als gevolg blijven bovendien onze interne projecten (verbetering website, methodologie,…) op een laag pitje staan. Dat vind ik persoonlijk best jammer. Een van de opties om deze (toekomstige) problemen op te vangen is het werken met een extra marketingkracht. Over enkele weken, tegen de zomer bijvoorbeeld, zouden we graag over een enthousiast, ik herhaal enthousiast, marketingbrein kunnen beschikken. De samenwerkingsvorm kan voor ons verschillen. (stagair, freelance, proefperiode,…) Een vast veilig full-time werknemersstatuut kunnen we gezien de fluctuaties in onze projecten nog niet vanaf dag één aanbieden. Helaas… maar kom ons gerust overtuigen waarom we dringend met u moeten werken!
Maar wat zoek je nu juist?
Voornamelijk iemand die inhoudelijk mee kan werken aan verschillende innovatieprojecten. Met Board of Innovation helpen we bedrijven bij realiseren van een beter business model. Daar hoort onder andere een heel stuk business development bij. Hoe ga je geld verdienen rond nieuwe producten of diensten? Welke doelgroepen wens je te bereiken en welke impact heeft dit op een bepaalde prijsstrategie. Heel wat zaken zou ik onder de term ‘marketing’ kunnen plaatsen. Ontwikkelen we een innovatief business plan, dan zou jouw taak er in bestaan de marketing aspecten af te dekken
Minstens de helft van onze klanten zijn internationale projecten. Qua bedrijven gaat het erg breed. Gaande van P&G, Intervet, Europese commissie, int. online start-ups (Mexico, Oostenrijk..),…
Zo top of mind denk ik aan mensen met een achtergrond in handelswetenschappen/handelsingenieur/TEW, hogere opleiding marketing, al dan niet 1-2 jaar ervaring in innovatieve context van marcom agency,..
Iemand op het oog? Stuur ze even door naar jobs@boardofinnovation.com
Naast onze innovatie-consulting diensten hebben we ook een aantal productjes die we in de marge verkopen. Zo hebben we een brainstormkit bestaande uit een set magneten en enkele digitale templates die we online te koop aanbieden. We stoten echter op tal van kleine problemen om deze zaken in België met enige efficiëntie te verkopen. Wekelijks verkopen we van deze kits/downloads/… maar de wijze waarop kan een stuk beter. Enderzijds ligt dit aan ons, het blijft een zijprojectje om deze zaken aan de man te brengen. We hebben onze handen vol met de grotere consulting projecten. Typisch een geval van “tussen de soep en de patatten”. Anderzijds raak ik erg gefrustreerd over de vele drempels die de Belgische context met zich meebrengt. Kleine zaken snel en goedkoop online gaan verkopen is complexer dan nodig. Ik geef even een aantal pijnpunten mee. Mocht je zaken beter weten, hoor ik het graag.
Een product online te koop aanbieden: zonder technische kennis?
Het is niet evident om een goede basisoplossing te vinden die automatisch orders verwerkt. Je wil daarom niet altijd een hele webshop opzetten voor 1 of 2 producten. Zelf spelen we met de Paypal YesPlugin op onze WordPress. Mensen betalen en krijgen meestal een link toegestuurd. Meestal dus, er loopt daar iets mis en er is geen professionele support. Deze plugin, een zijproject van Mark Bao, wordt niet meer geüpdated. Momenteel werkt deze niet meer en moet ik op zoek naar nieuwe plugin of systeem. Razwar.be bijvoorbeeld werkt via Shopify.com maar dat lijkt me wat overkill. Ik zoek een systeem dat sterker is dan een contact-formulier maar eenvoudiger dan een hele e-commerce module te kopen en installeren. Voor onze gewone fysieke brainstormkits hebben we via Paypall een knop aangemaakt die ons bij betaling een mailtje stuurt.
Wat ontbreekt al meteen op deze stap?
Klanten die iets kopen kan ik nu niet bijhouden in een mailinglijst of een andere CRM formule. Er is momenteel geen integratie met onze online facturatiesystemen (FreeAgent Central of Freshbooks). Enz.
Geld ontvangen: Hoe krijg ik geld op mijn rekening?
Paypal is leuk, eenvoudig. Alleen heeft de gemiddelde Vlaming nog steeds geen account. Betalingen via Visa zijn wel mogelijk al hebben veel werknemers geen toegang tot ‘de betaalkaart’ van het bedrijf of afdeling. Dat schiet dus niet op. Als extra optie voorzien we wel een factuuroplossing maar momenteel moeten we nog zelf manueel een factuur invoeren. SMS betalingen zijn nog niet ingeburgerd en niet altijd bruikbaar in een professionele context. Enz.
Over Homebank systemen ga ik zwijgen. Integratie met Belgische banksystemen is gewoon hilarisch ongebruiksvriendelijk. Daarover kan ik meters blogposts schrijven. Over de kosten van een volwaardige Ogone installatie nog maar te zwijgen.
Conclusie: Kan een klant mij betalen in 10 seconden? Neen!
Boekhouding: onmogelijk voor kleine online aankopen?
Omdat we alles toch zo goed als mogelijk legaal/wit/proper in onze boekhoudig willen krijgen informeren we ons regelmatig bij onze boekhouder. Hoe ga je bijvoorbeeld om met online aankopen die op de company paypall worden betaald? Voor particulieren die zaken aankopen valt het nog wel mee. Dit is gelijkaardig aan de boekingen die normale winkels doen. Verkoop je aan een ander bedrijf, dan moet (zou) dit verwerkt worden met een factuur en zou dit dus telkens een extra kleine kost bij de boekhouder moeten zijn. Verkoop ik dus zaken aan kleine bedragen, zeg bijvoorbeeld aan 10 euro, dan weegt het eigenlijk niet op. Per aankoop zou ik een factuur horen op te stellen. Dit moet toch anders kunnen, niet? Wat als ik morgen een digitaal professioneel product verkoop aan 2 euro en er 50 per week van verkoop aan andere zelfstandigen? Wordt ik dan verwacht 50 facturen te laten inboeken door mijn boekhouder? Micro-payments in België, hoe kan het beter?
Verzending: vele experimenten, geen goede oplossing voorlopig.
Onze brainstorm kit bestaat in zijn basisversie uit een 50 tal magnetische iconen. Die vallen te versturen met een standaard zending van Bepost. Normaal kost dit ons iets van een 7 euro. Mooi! Alleen is deze ‘service’ bijzonder ontbetrouwbaar. Regelmatig verdwijnen pakketjes en moeten we deze opnieuw opsturen. Ze komen zelfs niets terug per retour. Gewoon -weg-. Aangetekende zendingen zijn iets duurder. We versturen bovendien erg veel internationaal. Van tracking diensten hebben ze echter nog niet veel gehoord. Een zending binnen Europa kost bijvoorbeeld iets van een 20 euro. De beste tracking info die we krijgen van Bepost “in behandeling in het buitenland”. Waardeloos dus… De dienst Taxipost die soms volledig onafhankelijk werkt van Bepost. (definitie en relatie verschilt naargelang de persoon waarmee je spreekt) brengt niet echt een betere tracking.
Nadat onlangs wéér 5 zendingen verdwenen voor een dringende zending naar Brazilië zijn we toch maar overgeschakeld naar DHL. Deze zending kostte ons bijna 200 euro!. De zending naar Finland 95 euro. Perfect traceerbaar, wereldwijd geleverd binnen de 3 dagen. Dit heeft zijn prijs en dit was uiteraard niet te houden. Vandaag moet ik dus dringend tijd maken met het uitzoeken van een betaalbare dienst die wekelijks onze zendingen kan doen aan een aanvaarbare snelheid. Niet express maar ook geen 6 weken onderweg. TNT, UPS,…
We zijn er nog niet.
Stap 1: Dringend eens meer tijd vrijmaken om dit proces voor onszelf deftig uit te werken en niet tussen de soep/patatten door optimaliseren.
Stap 2: Eénmaal we willen schalen, zullen we heel deze aankoopprocedure van de brainstormkits verkoop, misschien beter uitbesteden. Gaande van verpakkingen ontwikkelen, vullen, aankoop tot verzending en opvolging. Als je partijen kent in België dit dit doen, geef gerust een seintje.
Dat ze in Gent goed bezig zijn moet ik je niet vertellen. Eén van de vele bruisende innovatiepolen in het Gentse is het IBBT. Ook dit jaar organiseren ze een iBoot Camp. Ondernemers met een sterk en verfrissend idee worden gematched met talentvolle teamleden. (jij bijvoorbeeld) Deze teams worden vervolgens begeleid door een hele delegatie internationale coaches. Zelf ben ik één van de weinige Belgische coaches, vandaar dat ik hier ook even wat ruchtbaarheid aangeef. Momenteel werd een reeks ideeën geselecteerd waar men in het iBoot programma rond zal werken. Mocht jij één van de ideeën mee willen ondersteunen en gelijk heel wat ondernemersskills willen opdoen, bekijk dan zeker even het volledige iBoot programma. Onderaan alvast een sneak preview van één van de ideeën:
-
An werkt ondertussen een zestal weken met ons, vandaar dat ik toch maar eens vroeg of ze haar eerste impressie kon neerpennen. Enkele dagen later kreeg ik dan plots onderstaande blog in mijn bus:
Dit is waarschijnlijk het type document waarvan je denkt: hoogst vertrouwelijk. Het type dat eerder niet online moet worden gepubliceerd en als het dat toch het geval zou zijn, liever via alle andere mogelijke kanalen dan de blog van mijn eigen mentor, meneer De Mey. De meest logische verklaring hierachter is waarschijnlijk dat dit document gewoon zelf geschreven is door Nick. Want wat je hier namelijk zal lezen is niets anders dan lof…
Neen, even serieus nu. Ik ben de onbekende stagiaire die heel de Board draaiende houd, hetzij achter de schermen. Komt waarschijnlijk ook niet echt geloofwaardig over zeker?
Een kleine twee maand geleden stapte ik schoorvoetend binnen nadat ik een helse screening had overleefd: allerlei vragen over nieuwe SM (social media, what else?) trends, innovatieconcepten, mijn bevindingen van de Ipad en ga zo maar verder. En dat als laatstejaarsstudente ‘Internationaal Ondernemen’. Geloof mij; wat innovatie betreft kunnen hogescholen nog veel leren!
Nu, je hebt toch sowieso een bepaald beeld in gedachte van hoe een stage er uit zou moeten zien? Wel, bij BoI ziet het er zo niet uit. En dat is maar goed ook. Hoe ziet het er dan wel uit?
- Geen saaie oude grijze/ kalende mannen in een verkleurd kostuum;
- Geen 389 verzuurde, gefrustreerde massa werknemers waarin jij als groentje gewoon verdwijnt;
- Geen verroeste bedrijfslaptop die draait op een Windows versie die ouder is dan ikzelf;
- Ook geen bedrijfswagen, Iphone met abonnement;
- Geen vrouwelijke collega’s;
- Geen gestandaardiseerde bureau (eerder een innovatieve constructie)
- Wél een BMX aan het plafond
Ik geef toe, dit is misschien voor sommigen onder ons iets te expliciet, maar het is wel de waarheid.
Neen, maar wie ooit ambieert om te solliciteren bij Boi moet weten dat dit niet het traditionele bedrijfje is waar je gewoon je uren klopt en je gewoon je job doet. Hier wordt elke dag input en inzicht verwacht. Je leert elke dag bij, want je wordt verplicht van je grens te verleggen. Maar ook als je iets niet weet, zullen Nick en Phil ook de eerste zijn om het uit te leggen. Hun stokpaardjes: kwaliteit en content.
Tot hiertoe lijkt het wel alsof Board of Innovation op het punt staat om bekroond te worden tot onderneming van het jaar; wel, temper die ambities maar, dat is niet geval. Qua interne werking mag er hier gerust een mirakel gebeuren: Nick en Philippe zijn professionele sprekers, maar onderling communiceren blijkt toch niet altijd evident. Zo zat ik hier de eerste week plots alleen: Nick stond op zijn snowboard ergens in Frankrijk en Philippe zat ergens op zakenreis… Geen paniek: onze agenda’s zijn nu gesynchroniseerd dus zo’n bloopers zijn voorgoed verleden tijd.
Wat je hier ook best veel ziet is: chaos…. Of de afwezigheid van desk management.
Kort beschrijf van Nicks bureau: groot computerscherm, mac, Ipad, een aantal fotocamera’s, toetsenbord, babypyjama (?), whiteboard markers, met wat geluk soms ook aan whiteboard, kabels, kabels, kabels, een zielig plantje en dan nog zo’n 47 kg papier én uiteraard de eeuwige kop koffie… Phils desk: boek Trends top 30.000, een mac en koffie.
Misschien heeft dit alles niets met Board of Innovation zelf te maken, maar ligt dit eerder aan het feit dat het mannen zijn?
abbonneer je op de RSS 
of via twitter @nickdemey
