Een goede werkmethode vinden is niet altijd even makkelijk. Zelf pendelen we tussen veel klanten en partners waardoor we veel onderweg zijn. Als een moderne nomade ben ik ondertussen uitgerust met ipad, mobiel internet in verschillende vormen, laptop,… Toch ben je ondanks alle technologie niet echt productief op ‘meeting’ dagen. Het klinkt nochtans erg sexy. Werken waar je wil, wanneer je wil. Maar het is toch nét niet wat het zou moeten zijn. Werken op de trein? Ja, als het internet niet om de 7 minuten wegvalt. Werken op een zonnig terras met een glaasje wijn? Ja, gezellig al zie je meestal niet veel op zo een macbook scherm. Werken in de lobby van een hotel? Ja, als de batterij het even volhoudt. Enz.

Mensen vs technologie
Bovendien stap je in en uit de workflow. Eén uurtje even tussen twee meetings door wat mails verwerken is leuk maar het blijft een inefficiënte manier van werken. Het is beter dan volledig werkloos met je duimen staan te draaien maar we we zijn er nog niet. Als oplossing kijk ik steeds naar méér en betere technologie. Nog een cloud service bij, nog een gadget,… en dan blijkt dat ik toch net die dag een printer nodig heb. Mogelijk moet ik deze richting eens verlaten en meer focussen op bijvoorbeeld een andere manier van dagplanning. Of minder investeren in technologische oplossingen en meer in mensen. Een secretaresse/PA/whatever lijkt op dit moment overkill maar mogelijk win je dit dubbel en dik terug. Het einddoel is tenslotte een hogere productiviteit voor onze bureau. Technologie is finaal maar één piste om te bewandelen.

Welke tools/investeringen hebben onze productiviteit significant geholpen?

iPad + betalende apps, erg leuk maar vooral goed om onderweg te lezen en up to date te blijven.
Dropbox, erg waardevol! Tal van files zijn plots gedeeld tussen personen en via alle toestellen te consulteren. Absoluut zijn geld waard!
Basecamp/Highrise … alle betaalde accounts zijn ondertussen weer afgesloten. Te log systeem dat al enkele jaren niet meer lijkt te innoveren.
Mobiel internet Proximus/Vodafone stick – gebruik ik te weinig voor zijn geld maar af en toe toch is het toch cruciaal om de laptop online te krijgen. Android tethering is ondertussen ook mogelijk.
Wunderlist, gratis en zijn geld meer dan waard :) Staat centraal vandaag in ons Takensysteem. Gewoon to-the-point!
Google Docs/Evernote/… - handig maar een beetje een puinhoop ondertussen aan files en notities die overal en nergens staan.
Een hiaat in ons systeem vandaag: CRM. Momenteel zit dit in verschillende files en diensten verspreid. We hebben al tal van (gratis) diensten groot en klein getest maar weinig voldoet aan onze verwachtingen. Een plugin spring er voor mij wél bovenuit. Rapportive, gratis vandaag maar ik zie mezelf er wel voor betalen mocht dit zo evolueren.
De Android/Google Nexus zorgt voor veel frustraties maar er zitten een aantal mooie dingen in. Een afspraak komt binnen op mijn Macbook, ik bevestig in Gmail, het adres staat daardoor automatisch in mijn kalender en dus ook op mijn smartphone. Ik klik deze in wagen in de cardock en de GPS stuurt me naar het juiste adres. Alles redelijk geautomatiseerd en in de achtergrond. Zo hoort het.

Mocht je zelf zaken kunnen toevoegen, just shoot!

Vragen, opmerkingen? Voeg me gerust toe op Facebook of Twitter. Kritiek is altijd welkom!

Bekijk online
Gelukkig kan je via Uitzendinggemist.be of de iPlayer van de VRT alle 6 vorige afleveringen herbekijken. Ah nee,… Ik bedoel: Gelukkig kan je via de Canvassite toch de laatste aflevering integraal herbekijken. ah nee,… gelukkig kan ik even een samenvatting van de sterkste afleveringen via video embed aan deze blogpost toevoegen… ah nee Klik even zelf door naar de canvassite (niet op iPad, opgelet, Flash!) en scrol naar de verschillende afleveringen om daar de trailers te herbekijken. *sigh*

Als je toch via digitale TV ooit, net of ergens tussenin-gemist een aflevering zou wensen te herbekijken en naast uw belastingsgeld nog eens 2 euro wil neerleggen, kijk dan zeker naar volgende afleveringen:

Lowie Vermeersch
Ik vond dit de sterkste aflevering tot nog toe. Dit is mogelijk erg persoonlijk aangezien ik hem ooit al wel eens sprak en ik zelf ook industrieel ontwerp volgde van opleiding. Maar los daarvan is het een sterk verhaal. Van stage-student tot hoofd van een gerenomeerde auto-designafdeling. Knap!

Tom Schamp
Ook de aflevering van Tom Schamp sprong er voor mij bovenuit. Deze grafisch ontwerper leek me mateloos gepassioneerd te werken. Tijdens de aflevering wordt een erg mooi verhaal uitgewerkt over het ontstaan van een nieuwe kinderboek.

En nu hop naar de digicorder, bestellen die handel!

Angst?
Wel viel het me op dat het voor sommige mensen aan tafel het toch nog geen evidentie was, die nieuwe enge digitale wereld. Uitspraken als “Ja maar, dan koopt niemand nog een krant voor 1 euro hé” gaven goed aan dat er wel eens geredeneerd wordt vanuit angst. Een reflex om te behouden wat er is (of toch was). Er wordt dan ook gezocht naar een manier om controle te houden op iets wat je per definitie niet. Mensen schrijven nu eenmaal wat ze willen online, linken, framen, quoten en reproduceren er op los. Moeilijk, heel moeilijk als je jarenlang controle kon houden op jouw eigen informatiestroom. Maar goed, ik wens ze veel succes verder en wil gerust later nog eens mee komen denken over een positief verhaal. Controle en repressie vallen daar niet onder. Hoe kan je als uitgever net méér mensen stimuleren om met uw content aan te de slag te gaan? Waarom gaan mensen nog betalen? Kortom nieuwe inkomstenstromen voor een beter business model. Al mag ik er blijkbaar niet meer over praten :)

inspiratie?
Doet me er aan denken dat ik onderstaande reeks “RIP: A Remix Manifesto” nog moet bekijken. Ik deel ze alvast even:

Een Vlaamse online e-book platform
Terug naar de sectoren die vandaag niets anders meer kunnen doen dan hun business model innoveren. Interessant is het nu om te zien hoe problemen (en hun oplossingen) gekopieerd kunnen worden over verschillende sectoren heen. Met ons bureau Board of Innovation is het net dat wat we doen. Zelf volg ik de laatste weken mee de workshops waarbij de Vlaamse boekenindustrie zoekt naar een nieuw model om met e-books om te gaan. Uitgevers, distributeurs, bibliotheken, retailers, auteurs, enzovoort. Allen hebben ze andere agenda’s maar ze zitten nu eenmaal in hetzelfde schuitje. Er wordt vandaag dus volop nagedacht over een Vlaams online platform waarbij digitale boeken verdeeld kunnen worden. Knap dat is het zeker! De muzieksector heeft eerst andere (illegale) spelers heel de markt laten overnemen en tracht nu nog te redden wat er te redden valt. Pijnlijk. De Vlaamse boekenindustrie heeft gelukkig sneller door dat door samenwerking iedereen sterker door deze transitie zal komen.

Kansloos #1: Digitale artificiële schaarste
Nu is het boeiend om te zien hoe klassieke oude business modellen botsen met nieuwe consumenten. Zoals in veel sectoren bestaan er intellectuele eigendomsrechten en worden bepaalde spelers rijk in het verhandelen ervan. In de boekenwereld bestaat er zo een huidig licentiemodel waarbij bibliotheken bijvoorbeeld het recht krijgen om een bepaalde titel gratis (lees: zwaar gesubsidieerd) uit te lenen aan een lezer. Uitgevers krijgen betaald per titel en het aantal exemplaren dat ter beschikking wordt gesteld. Dit licentiemodel, gebaseerd op schaarste, aanvaarden lezers zonder problemen. Wanneer een oma vandaag de bibliotheek binnenstapt en blijkt dat de nieuwe Tom Lanoye al verdwenen is uit het rek is dat simpelweg jammer. Over enkele weken brengt een student dat fysieke exemplaar wel terug en kan iemand het weer ontlenen. Dat hier een artificieel licentiemodel achter schuil gaat daar zijn bibliotheekbezoekers niet mee bezig.

Maar nu trachten verschillende spelers in binnen en buitenland dit fysieke schaarstemodel over te nemen in een digitale context. Wil ik een digitaal boek ‘ontlenen’ van een digitale bibliotheek kan het zijn dat de melding verschijnt. “excuseer, dit boek is momenteel ontleent en is terug beschikbaar over x aantal weken”. artificiële schaarste in een digitaal gedreven business model. Neen, dat begrijpen consumenten niet. Er is namelijk geen enkele fysieke beperking die het uitlenen van een e-book niet zou kunnen toelaten.

Kansloos #2: Geen schaarste maar overvloed
Het slecht kopiëren van een oud business model is uiteindelijk eerder pijnlijk. Als speler verlies je hier heel wat tijd (en dus geld) mee. Uiteindelijk zal blijken dat dit model niet houdbaar is en moet men opnieuw investeren in een nieuwe verdienmodel. (nieuwe infrastructuur, contracten, enz.) Voor het verhuren van digitale content kan je vandaag al veel leren van de filmsector. Daar heeft men al een paar iteraties doorgemaakt. Het verhuren van digitale content kan daar al enkele jaren. Een klassiek videotheekmodel waarbij mensen een paar euro betalen om een titel enkele dagen te kunnen bekijken werd initieel gekopieerd naar een online platform. iTunes doet het bijvoorbeeld al jaren en in België kunnen we eindelijk ook via digitale TV betalen om tijdelijk een film of serie te bekijken. Maar op dit model komt ondertussen ook al sleet te zitten. Betalen per stuk in een digitale wereld gaat er simpelweg tussenuit. Of het nu huren of kopen is, betalen voor pakketjes van een paar bits&bytes ligt moeilijk. Kopen per muziekalbum doen mensen online al bijna niet meer. Een artificieel pakket van 15 nummers, neen bedankt. Fans kopen vandaag massaal per nummer en kiezen zo zelf waarvoor ze hun Visa boven halen. 1 euro per nummer, dat werkte lekker. Werkte dus, want het nieuwe business model voor online media content draait ondertussen op het principe van ‘overvloed’. Consumenten betalen 1 vast bedrag per maand en kunnen alle muziek beluisteren die ze maar wensen. Kleinere bedrijven zoals Spotify die volgens deze all-you-can-eat abonnementsformules werken, botsen met het business model van iTunes. Apple zal de komende maanden een gelijkaardig business model introduceren.

Dat is dus kort samengevat waar het verdienmodel van digitale content staat. Wil je als boekensector vandaag meteen voorop lopen spring je dus bij voorkeur mee op dit business model in opmars. Een transparante prijszetting met een vast bedrag + een all-you-can-eat formule. Maar het lijkt erop dat men toch liever een tussenfase zal willen introduceren om ‘oude’ bedrijven niet voor de borst te stoten. Vandaag betaal je in de winkel per boek, online dus ook is de redenering. De uitwerking van dit digitale Vlaams E-book platform (VEP) kan al snel 1 tot 2 jaar duren. Waar staat de sector over twee jaar? Over twee jaar een model introduceren dat vandaag al zijn piek heeft bereikt lijkt me niet de beste keuze. Twee jaar terug was er nog maar net sprake van een App Store voor iPhone, E-readers waren nagenoeg onbekend laat staan dat iemand over een iPad sprak. Technologie evolueert razendsnel. Over twee jaar beschikken alle jongeren over smartphones en betaalbaar mobiel internet. Aansluiting vinden bij deze generatie die bibliotheken vandaag slechts bezoekt al was het een excursie naar Bokrijk, dat wordt nog de grootste uitdaging. Hen de waarde van boeken terug laten ontdekken is stap één. Hen ervoor laten betalen komt pas later.

Geld verdienen in een digitale wereld, niet eenvoudig.

Nick De Mey – zaakvoerder Board of Innovation
bureau voor Business Model Innovatie

Geschreven in opdracht van Sirris ICT naar aanleiding van het congres ‘Earn money with ICT’ – 25 oktober 2010

Redactie?
De reden waarom ik alsnog een weekendkrant (De Morgen) kocht zijn de paar redactieleden en opinies die ik graag meepik. Maar ik was opnieuw teleurgesteld. Tussen de paar leuke stukken vond ik weer een samenraapsel van herwerkt weeknieuws aangevuld met brokken uit buitenlandse kranten. Los daarvan is de helft van een krant al niet relevant voor mij (sport, tv,…). De iPad krant van De Standaard is ook al geen grote stap voorwaarts. Een eenvoudige PDF export van de krant, dat is al wat je krijgt. De layout blijkt op dit touchdevice nog steeds te zijn opgebouwd in functie van een eeuwenoude drukpers. Ik zie me dus niet zondag betalen voor een krant met het nieuws en persberichten van de donderdag en vrijdagmorgend. Toch niet wanneer je een ‘tap’ verder een gepersonaliseerd nieuwsmagazine kan oproepen zoals Flipboard met het nieuws as it happens.      

Ervaring na 1 week Flipboard (iPad): een probleem voor kranten
Waar iGoogle en Paper.li al een goede methode waren om gepersonaliseerd nieuws te tonen, daar toont Flipboard hoe het écht moet. Lokaal Belgisch nieuws importeer ik via een twitter list met o.a. De Standaard, De redactie en De Morgen. In een erg aantrekkelijke layout blader ik doorheen artikels. In tegenstelling tot de iPad app van De Standaard kan ik wel meteen zaken van commentaar voorzien, stukken eenvoudig kopiëren en meer context opzoeken. Dit alles gratis uiteraard. Samengevat: Actueler, goedkoper, sneller en mooier vorm gegeven dan de eigen iPad app. 

Waarvoor dan wel betalen?
Ik gaf al tientallen euro’s uit aan in de AppStore. Aan tools, knappe en leuke dingen, enz. maar niet aan generische inhoud. Wel zou ik bijvoorbeeld willen betalen voor directe interactie met experts. Een redactie zou daaronder kunnen vallen. Heel diepgaande inhoud of analysestukken daar wil ik (en andere) ook nog wel iets aan geven. Maar aan inhoud en eigenheid ontbreekt het hem net. Blader je door Flipboard met De Morgen en de Standaard in 1 stroom naast elkaar dan lees je exact dezelfde koppen. Dan kan ik maar beter meteen de Belga nieuwsstroom binnentrekken. Een extra (trager) doorgeefluik heb ik niet nodig.

wakker worden dus
Een nieuwsfilter in een mooie layout verpakt, voorzien van expertinhoud. Dat is een innovatie die ik net van een redactie of newspublisher zou verwachten. Maar met het doorpompen van een PDF ga je geen succes oogsten. Ik hoop oprecht dat er nog sterkere zaken op de roadmap staan want anders kan het wel eens heel snel gedaan zijn. Kijk al eens hoe eenvoudig hier de Guardian online iPad klaar wordt gemaakt. Heel complex moet het niet zijn, maar toon bijvoorbeeld dat je niet meer in functie van drukpersen en dode bomen denkt maar je eigen redactie (experts toch!) centraal kan zetten.

Geen inbreuk op auteursrecht of databankrecht: irail.be terug online

[…] Auteursrechten hebben niet tot doel alle creaties te beschermen. Enkel originele creaties die concrete vorm hebben aangenomen worden auteursrechtelijk beschermd. Auteursrechtelijke bescherming strekt zich niet uit tot loutere gegevens.

De website www.irail.be beperkt zich tot het overnemen van zuivere gegevens, met name plaats van vertrek en aankomst, datum, uur en duurtijd van de rit. Er kan dan ook manifest geen sprake zijn van enige schending van auteursrechten op uw website. […]

De presentatie van de gegevens vloeit voort uit het gebruik van het internationale Hafas systeem voor de primaire taak van de NMBS, de organisatie van het treinverkeer. NMBS heeft dan ook geen enkele investering gedaan in de verkrijging, de controle of de presentatie van de inhoud van de databank met de dienstregeling.

Gezien NMBS op geen enkele wijze heeft geïnvesteerd in de databank, komen NMBS geen databankrechten toe op haar dienstregeling.

Concluderend kan dan ook worden gesteld dat de website van cliënt geen intellectuele rechten (auteursrechten of databankrechten) van NMBS schendt. Cliënt zal zijn website www.irail.be waarvan hij de exploitatie onder alle voorbehoud en louter wegens onrechtmatige aanspraken van uwentwege had stopgezet, met onmiddellijke ingang opnieuw activeren.

NMBS zelf schuldig
Bovendien worden de rollen omgekeerd door dit schrijven. Zo krijgt de NMBS meteen zelf een aantal klachten hun richting uitgestuurd:

Middels het schermen met gefingeerde rechten en het dreigen met een strafrechtelijke procedure poogt u onze cliënt te intimideren en te dwingen het gebruik van uw diensten op de door hem besloten wijze af te zien. NMBS maakt zich hiermee manifest schuldig aan agressieve handelspraktijken […]

Wij wijzen u er tevens op dat uw houding jegens onze cliënt een flagrante schending uitmaakt van uw Beheerscontract met de Belgische Staat. […]

Uw Beheerscontract met de Belgische staat verplicht u hen te faciliteren door een omgeving te creëren waarin de nieuwe mogelijkheden inzake informatie- en communicatietechnologie (ICT) volop worden benut. www.irail.be is onmiskenbaar één van de nieuwe mogelijkheden inzake ICT.

NMBS hoort te faciliteren en dus API open te stellen
En tenslotte worden de rollen helemaal omgedraaid:

Conform uw beheerscontract dient u www.irail.be dan ook te faciliteren, niet te fnuiken. Het faciliteren van www.irail.be (en van al uw andere klanten die toegang wensen tot uw dienstregeling) betekent het publiceren van de API van de databank […]

De volledige tekst kan je hier (pdf) even nalezen. Dit gaat alleszins de goede kant op. Ik ben nu wel benieuwd of ze bij de NMBS ondertussen al hun verstand hebben terug gevonden. Het spel nog harder gaan spelen zal hun imago niet meteen ten goede komen en daar draaide het tenslotte toch om, niet?

Los van de specifieke vraag van de NMBS is er toch nog iets dat mijn petje te boven gaat. Ondanks alle technologie heeft Xavier Ansseau (de Eerste adviseur – afdelingschef NMBS in kwestie) er niets beter op gevonden dan te communiceren per aangetekende brief. Eerst even telefonen, mailen om de situatie te bespreken lijkt simpelweg geen optie. Kom dan niet klagen over imago-schade. En het blijft blijkbaar niet bij dit voorval:

Vergoeding voor trein vertraging aanvragen?
Een simpele vraag die op deze NMBS pagina mooi wordt toegelicht. Alleen zijn er enkele beslissingsnemers bij de NMBS die het nodig achtten om deze link te verbieden. Enkel links naar NMBS.Be zijn toegelaten. *zucht* Pieter Colpaert Iemand vermeld op deze post van Johan durfde het echter aan om deze link te plaatsen om zijn blog en mocht vervolgens een brief ontvangen van de advocaten van NMBS om deze link te verwijderen. Voor deze ‘gesofisticeerde’ vorm van deep-linking hoort men toestemming te vragen.

Ondanks het feit dat ik er van overtuigd ben dat er een paar intelligente creatieve mensen moeten rondlopen bij de NMBS is het wel duidelijk dat deze tot een absolute minderheid behoren. Dit is werkelijk onvoorstelbaar. Bedrijven die vandaag, 2010, nog zo ver af staan van de moderne realiteit en leven in een wereld van aangetekende zendingen en juridische steekspelen lijken mij gedoemd om ten onder te gaan. Wanneer was trouwens die liberalisering van het spoor weer voorzien?

@nmbs: Voor men mij hier ook een aangetekende zending stuurt, gelieve eerst toestemming te vragen per Twitter Direct Message. Ik zal u binnen de 5 weken per kerende Tweet van antwoord voorzien.

Ernstige Journalistiek. Daar draait het dus om. Kijk, uw nieuwssector is bandwerk gevonden. Persberichten in de ochtend, een interview op de middag en een reportage tegen te avond. Wanneer uw job in een eenvoudig proces met stappen gegoten kan worden, dan maak je uzelf per definitie vervangbaar. Google News ed. is hier een goed maar extreem voorbeeld van. Door deze manier van verwerken verlaag je uw eigen product tot een commodity en andere spelen daar gretig op in. Dit soort acties zijn echter niet nieuw.

Forget-Me-Not Panties
Een eerder artikel uit 2005 hier op MouseOver.be (ja deze blog bestaat al even) heeft het over de Forget-Me-Not Panties. (=GPS-sensor in een slipje die het mogelijk maakt om je vrouw altijd te volgen.) Oa. Metro pikte het verhaal op. Maar dit product en tal van andere fictieve artikels waren gelanceerd in het kader van een internationale wedstrijd. Wie het meeste buzz veroorzaakte won. Zelf werken we met Asfaltkonijn.be al jaren aan Hoaxfactory.com. Over enkele jaren maken we bekend welke wereldfeiten door ons zijn gespinned. Maar later daarover meer…

Van Expert Filter naar gewoon Filter
Even terug naar naar de journalist en zijn functie. Journalisten worden gepercipieerd als expert filters, of curators zoals het vandaag zo mooi benoemd wordt . Dit exclusief recht waarvan ze jarenlang konden genieten begint af te brokkelen. Iedereen kan vandaag als filter optreden. Twitter en del.icio.us hebben hun service hier rond op gebouwd. Het probleem is echter dat journalisten vandaag zijn gaan veronderstellen dat hun filter per definitie een expert filter is. Niet dus. Anderen maken daar gelukkig dankbaar gebruik van.

1000 euro voor 2 Bavaria Babes
De laatste dagen zie je erg veel berichten verschijnen over de Bavaria-babes. Via een ludieke marketing actie tracht het Nederlandse biermerk Hollandse babes uit te rusten met oranje jurkjes om zo extra en vooral gratis exposure te krijgen op het WK voetbal. Dit tegenover Budweiser die het exclusief recht heeft gekocht enkel hun merk in de media te krijgen. Nu zijn deze lieftallige Babes opgepakt. Heisa allom dus. Harde politieagenten die sexy dames oppakken. Data Driven had het niet beter kunnen bedenken. Dit bericht dat duidelijk van de marketing afdeling van Bavaria afkomstig is, wordt nochtans overal gepubliceerd. Mooi georchestreerd en dat voor een minimale kost van 1000 euro. Een sappig verhaal natuurlijk, volledig doorzichtig maar tal van ‘journalisten’ pikken dit bericht toch gretig op zonder een woord van kritiek.

Neen, wanneer je zelf als journalist de keuze maakt om simpelweg mee te draaien in deze carousel dan moet je niet klagen dat mensen de waarde van uw artikels naast die van eenvoudige bloggers als mezelf gaan plaatsen. Maar doe gerust verder, het blijft een business model (in verval) dat ik met argusogen in de gaten zal houden. Bedankt alvast voor de mooie case!

Deze week krijgt Yeri toch eindelijk bericht (zie onderaan). Niet om hem te feliciteren om hun dienstverlening op te waarderen, niet om hem een job aan te bieden maar om hem even duidelijk te maken dat iRail.be moet opdoeken. Tja..

update1: De NMBS heeft ondertussen deze versie uit, vandaar hun actie. mobile.b-rail.be

BS heeft onlangs vernomen dat u de uitbater bent van de website www.irail.be.

Uw website is, zoals u het zelf vermeldt, een route planner waarbij alle gegevens en informatie van NMBS website komt (“all data and info is retrieved from the B-Rail website”).

uw website maakt hergebruik van de data van NMBS. Hierdoor schendt u haar intellectuele rechten, zoals haar auteursrecht en databankrecht. Tevens maakt u zich daardoor schuldig aan het strafrechtelijk misdrijf van namaak.

De verklaring inzake het auteursrecht op de website van NMBS (http://www.b-rail.be) bepaalt:

“De site en zijn samenstellende elementen (teksten, lay-out, tekeningen, foto’s, films, grafische voorstellingen en andere elementen die op de site voorkomen) zijn beschermd door intellectuele rechten, net als de logo’s, merken en commerciële benamingen die door de NMBS gebruikt worden.

Daarom verbiedt de NMBS elke bezoeker van haar website om zonder haar voorafgaande expliciete schriftelijke toelating, de teksten, lay-out, tekeningen, foto’s, films, grafische voorstellingen, logo’s, merken, commerciële benamingen, en andere elementen die op de site voorkomen, gedeeltelijk of in een via een elektronische, mechanische of andere procédé bewerkte vorm, te gebruiken, reproduceren, afficheren, publiek te maken, wijzigen, wissen, aan te passen…

Elk inbreuk op wat voorafgaat, leidt tot rechterlijke vervolging, burgerlijke of strafrechtelijke, zonder afbreuk te doen van het recht op schadevergoeding voor de NMBS”.

Wij stellen u hierbij formeel in gebreke voor deze inbreuken en manen wij u aan om die onmiddelijk te staken. Bij gebrek aan staking zal de NMBS zonder verder bericht de nodige juridische stappen ondernemen.

Het voorgaande wordt u gericht onder alle voorbehoud en zonder enige nadelige erkenning.

Hoogachtend,

Xavier Ansseau
Eerste adviseur – afdelingschef

Met iPad en digitale magazine apps is het net hetzelfde verhaal. Een magazine, dat is toch een bundel rechthoeken met vele kolommen tekst die je van voor tot achter door leest, niet? Met de meeste demo’s en filmpjes die ik momenteel zie van de eerste tablet magazines zie je hoe designers (of is het het management) vechten met nieuwe concepten. Verschillende blogs verwijzen trouwens terecht naar de CD-rom-ervaring die weer opduikt. En dit is eigenlijk nog erger. In plaats van nieuwe technologie (zijnde touch-tablets) te linken met de huidige gekende concepten (dynamische webapps/services) grijpt men zelfs terug naar verouderde concepten (CD-roms). Navigeren door je van pagina naar pagina en alle content zit opgesloten in de applicatie. Vergeet sharen of enige interactiviteit. Een beetje animatie, daar moet je het mee doen. Het lijkt alsof het internet nog niet is uitgevonden. *Auw*

Maar het is wel eigen aan de mens uiteindelijk. Technologie met je eerst leren begrijpen voor je er mee kan innoveren. Kijk hoe de meeste mensen nog vast zitten in PowerPoint slides met een paar bullets (een kopij van de vroegere transparanten). Pas nu ontdekt men dat concepten als Prezi afstappen van het idee van ‘slides’. Online banking dan weer blijft nu nog simpelweg een doorslag van papieren concepten, maar wordt gelukkig uitgedaagd door concepten als Yunoo en Mint. Maar simpel is het niet voor mensen om oude paradigma’s los te laten. Ik hoop alleszins dat uitgevers dit snel beseffen en het lef hebben om echt nieuwe dingen uit testen, want dit blijft een pijnlijke vertoning.