Risicovrij kopiëren
Nochtans zijn er veel kansen om innovatief uit de hoek te komen. Nieuwe regelgeving, trends, enz. zorgen voor nieuwe impulsen. Met ons bureau Board of Innovation helpen we bedrijven om innovaties uit verschillende sectoren over te zetten naar de eigen sector. Echt ver moet je het niet gaan zoeken. Neem bijvoorbeeld de uitgeverswereld. Met de komst van digitale boeken moet ik je niet uitleggen dat deze sector grondig door elkaar wordt geschud. Nu kan je simpelweg braaf, zonder veel risico, volgen wat ze in het buitenland al jaren doen. Zijnde: een e-shop waar je digitale boeken verkoopt aan grofweg 80% van de prijs van de papieren editie. -helder-geen vragen-

BAAS: Books as a Service
Of je kijkt even verder en tracht voorop te lopen. Wat dacht je van een business model voor boeken waarbij mensen per maandelijks abonnement onbeperkt digitale boeken op hun e-readers en iPad kunnen lezen. 24Symbols doet dit ondertussen vanuit Spanje en ook in Nederland experimenteert men er op los met Yindo.nl. Of zorg dat je het uitlenen van digitale boeken eindelijk degelijk ondersteunt. Booklending.com effent het pad alvast. Mocht je nu écht geen afscheid kunnen nemen van een set gebundelde dode boompjes dan nog kan je met een innovatief business model het verschil maken. De service van het Amerikaanse “Just The Right Book” kan je een idee geven. Enz.

Een warme oproep dus aan alle innovatietrekkers in de Vlaamse bedrijfskringen: Heb het lef om voorop te lopen en zorg dat ik de volgende Amerikaanse scepticus enkele rake voorbeelden kan voorschotelen!

Wat kan je echt leren van dit specifieke voorbeeld?

Richt je op de zwakkere in de maatschappij
Ja!…. neen uiteraard. De reden dat ik dit voorbeeld aanhaalde was net om hun crimineel kantje te benadrukken. Er valt uiteraard niets goed te keuren aan kinderen oplichten. Dit leek me evident, maar goed. In de verschillende interviews met de pers de laatste dagen vergeleek ik deze games net met de Belspelletjes. Een business model dat ik al 5 jaren terug hier op deze blog ter discussie stelde.

Wat moet je dan wel onthouden?

Eenvoud van betalen
De kinderen worden gevraagd af te rekenen met SMS. Een betalingsmethode die voor hen onmiddellijk bereikbaar is. Dit is nog steeds een gigantisch pijnpunt voor tal van diensten in België. Erg vaak haak zelfs ik al af om een betaling online uit te voeren. Te veel stappen, te veel formulieren, registraties,… E-commerce loopt in België nog steeds gigantisch achterop (Slideshare) en dit is één van de voornaamste oorzaken. Maar ook offline slaan heel wat organisaties de bal mis. Vorige week diende ik nog 2x 25 euro te betalen aan een parkeerautomaat in Brussel. Enkel met munten… gevolg: niet betaald en bij aankomst een boete. Hoe vaak ben je trouwens al weer een restaurant, kapper, enz. weer buiten gegaan omdat je niet met een bankkaart kon betalen? Ik doe dit wekelijks alleszins.

Schaalbare producten
Het feit dat deze Nederlandse ondernemers handel drijven in virtuele zaken is weer erg slim. Je maakt je diensten meteen schaalbaar. In Vlaanderen houden we van onze tastbare plastic verwerkers, plaatsnijders en andere halffabrikaten handelaars. (lees: oude industrie). Beter kijken we massaal uit hoe ook wij handel kunnen drijven in digitale bits en bytes en zo gelijk internationaal kunnen schalen. Gratis games met een innovatief verdienmodel zijn nu net een bijzonder goed voorbeeld. Chris Andersson heeft hier onlangs weer een mooi G+ blogpost over neergezet.

Optimaal aankoopproces
Deze Nederlandse spelboeren weten maar al te goed hoe mensen overgaan tot een aankoopbeslissing. Een mens is zelden rationeel. Er spelen hier een aantal psychologische principes mee. Dingen die je bezit ga je hoger waarderen. Ooit al eens een huiseigenaar de waarde van zijn eigen huis horen inschatten? Dus ja, geef mensen uw product voor een week en ze zullen sneller overgaan tot een aankoop. Mensen houden bovendien niet van dingen verliezen. Tal van onderzoeken geven dit ook weer aan. “Loss aversion” zoals dit concept heet speelt hier duidelijk mee.

Deze TEDtalk van Dan Ariely over zijn boek “Predictably Irrational” hoort trouwens basiskennis te zijn voor iedere ondernemer.

En nu, terug aan het werk! Ondernemen enzo :)

Hoe word ik een Bedenker: Het boek
Gelukkig is er ook een volledig stappen plan voor elke beginnende uitvinder die de sprong wil wagen om zijn idee in de markt te zetten. Ooit werd me nog gevraagd om mee te werken aan dit document maar wegens tijdsgebrek heb ik dit moeten laten schieten. Gelukkig was er Jan Verstraete! Hij schreef ondertussen samen met Flanders DC een heldere 160 pagina’s neer over het hoe en wat van producten en diensten lanceren. Naaste de vele praktische voorbeelden en verhalen zoals de Mammae worden ook tal van vakexperts opgevoerd om hun tips & tricks te delen. Guillaume Van der Stighelen, Axel Enthoven, Saskia Schatterman en Els Raemdonck delen zo hun visie.

Hoe word ik een bedenker wordt uitgegeven door Lannoo en is te koop voor 19.95 euro. Volgende keer dat er weer eens iemand mij aanspreekt met “Nick, wette waggis zou moete uitvinne….” kan ik hen eindelijk goed doorverwijzen met de simpel melding “Hiersé, doeget zelf…” ;)

Mijn recente zoektocht naar een nieuwe webhosting werd bijvoorbeeld gestart op Twitter. Na een kleine oproep kreeg ik verschillende tips binnen. Onder hen zat ook Priorweb. Als oude klant van deze Belgische hoster herinnerde ik me de iets duurdere tarieven maar het was hun opmerkelijke support en medewerking dat me over de streep heeft trok. Ze waren als de kippen bij op Twitter om me te helpen & evalueren en namen onmiddellijk contact op per mail. Ze bespraken mijn problemen verder per telefoon en dat alles voor een relatief kleine klant.

Ik schakelde ondertussen over naar Priorweb en ik ben daar ongelooflijk tevreden mee! Als het positief is mag het ook gezegd worden! Zelf een stomme lastige vraag zondagavond wordt minuten later al persoonlijk beantwoord. Vervelende vragen over specifieke instellingen worden desnoods 2, 3 keer uitgelegd. Knap. Veel marketeers praten over hoe merken moeten werken aan ‘overachievement’. Méér doen dan verwacht en zo klanten verbazen. Wel Priorweb is hier een goed voorbeeld van. thx!

Social Media to the rescue?
Ergens heeft mijn filmpje wel een gevoelige snaar geraakt. Vrij snel kreeg ik meer dan 100 re-tweets, heel wat reacties op facebook, linkedin, chat en deze blog. Het filmpje heeft ondertussen +1500 views. Verhalen over Telenet, Euphony, Mobistar, enz. Beetje triestig allemaal die klantendiensten. Mijn probleem lijkt echter opgelost ondertussen. Al had het wat social web hulp nodig. thx!

Maar tot mijn verbazing wist nagenoeg niemand van dit gebeuren af binnenin de BBFW (the Big Belgacom Firewall). De vriendelijk medewerker die eindelijk begreep wat er fout is gegaan in facturatie en communicatie kon niet op facebook, twitter of vimeo. Het zijn voornamelijk mensen van buitenaf die woordvoerders en PR mensen opbellen om hier op de reageren. Maar goed, bedankt iedereen die vurige de boodschap mee verspreidde. Ik hoop geen vervolgfilmpje te moeten maken in december wanneer de correctie in mijn bus zou moeten zitten.

Op weg naar self-destruction
Alles wijst er op dat intern bij Proximus niemand ‘in controle’ is van facturen en aanpassingen daarop. Marketingmensen verzinnen de meest waanzinnige formules. Verkopers dan weer, gedreven door commissie-honger, hebben de vrijheid om deze pakketten te pushen aan klanten. Het resultaat is een soep zoals je te zien krijgt op 1m50s in het filmpje. Met al deze opties die aan en af gezet worden lijkt het alsof we met onze BVBA 50 mensen in dienst hebben.

Nu loopt er bij onze constructie iets mis, met enkele duizenden euro’s die foutief worden aangerekend als gevolg. Wij kunnen met 2 personen onmogelijk nog volgen. Ik wil dan ook niet weten hoeveel KMO’s jaarlijks de dupe worden van deze praktijken bij onze vriend Proximus. Ons enige ‘geluk’ is momenteel dat we geen domiciliëring hadden ingesteld. Voorlopig hebben we voor de laatste maanden nog geen euro richting de Belgacom group gestuurd. Als gevolg worden we ondertussen wel al uitgesloten van SMS-diensten als PingPing die hierdoor ook hun factuur niet betaald zien worden. (Onze excuses alvast)

Dus,
Beste Proximus. Zet één iemand eens op deze facturensoep en stuur ons geen facturen meer waarvan bij oogopslag al blijkt dat ze foutief zijn. Ik hou ondertussen ook nauwgezet mijn tijd bij van het werk dat ik heb door het herberekenen en controleren van uw administratie. Kwestie jullie ook binnenkort een documentje te kunnen opsturen.

Je kan me bereiken op 0494/85 27 86

Proximus, fix your service. – please - from Nick De Mey on Vimeo.

Update: 22/11/2010
vervolg blogpost: proximus-fails-vervolg-opgelost

Maar dit berichtje kreeg toch mijn aandacht:

De Zonnetrap bewoners aan de Molenvliet Rotterdam missen hun dagelijkse plezier de METRO.De man die ze ophaalde aan Metrostation Lombardijen is ernstig ziek.Kan er a.u.b. een stapel gebracht worden? U doe er 80 bewoners (gemiddelde leeftijd 70 jaar) een groot plezier mee. Bij voorbaat dank.
Groetjes Willy E.

De gratis Metro heeft fans! Ik denk dat heel wat uitgevers hier alleen maar kunnen van dromen. Ja, er bestaan dus nog mensen die een analoge krant boven een glimmende tablet verkiezen. Ze zijn met 80 en wonen in Rotterdam. Er is echter een kink in de distributie zo blijkt. Gelukkig heeft Metro Nederland een erg attente klantendienst, daar ga ik tenminste van uit ;) Na een oproep op twitter mailde ik hen alvast even. We laten Willy toch niet in kou staan, toch?

pic by Pascal Van Hecke

Aanvullend stellen we deze adviesraad voor aan onze klanten om ook te luisteren naar jou expertise. Jongeren hebben namelijk per definitie een frissere kijk op de zaken dan de grijze haren die de vele bestuursraden bevolken. Mogelijk zit jij dus binnenkort op verschillende strategische meetings als “Marketing expert @ Junior Board of Innovation”. Tenminste als Marketing jou passie is. Heb je andere interesses, zoals new media, trends of desnoods internationaal recht, laat ons dan even weten waarom net jij hier een zetel verdient.

Voorstellen stuur je door naar jobs@boardofinnovation.com of via Twitter tag #jrBoard

Ondanks al dit online trend geweld worden er gelukkig toch nog steeds boeken gepubliceerd. Toen Herman Konings van het trendbureau Nxt me onlangs contacteerde of ik aan zijn publicatie iets wou toevoegen, kon ik dit uiteraard niet weigeren. Het boek in kwestie “Latte Machiato” is een zeer knappe bundeling geworden van tal van stromingen waarmee de verschillende generaties te kampen krijgen. Het verschil tussen de young professionals ‘flexistentialisten’ en ‘baby busters’ bijvoorbeeld. Of waarom late veertigers niet voor hun kinderen maar wel voor de kennissen koken staat allemaal zeer mooi beschreven.Herman schets een zeer mooi tijdsbeeld en haalt erg veel herkenbare voorbeelden aan. Zo is er bijvoorbeeld ‘tijdverdichting’. Zou ik als jonge ondernemer, altijd vechtend met tijd,geld en plaats, ooit mijn heil zoeken in MeatWater? Wie weet… Naast de talrijke internationale voorbeelden worden ook heel wat erg lokale voorbeelden aangehaald. Denk aan de CarrotMob die ook al in Antwerpen plaats vond. Heel wat topics die ook hier op MouseOver aan bod komen, werden in dit trendboek aangehaald. Denk aan Spotify, Augmented Reality,.. Om maar te zeggen dat Latte Macchiato een zeer knappe publicatie is geworden.

Mijn bijdrage beperkt zich tot enkele pagina’s over Personal Branding. Werknemers die zich steeds meer gaan profileren als echte merken vormen de rode draad van mijn betoog. Ik publiceer hieronder mijn integrale tekst. Voor de rest van het boek verwijs ik je graag door naar de betere boekhandel of naar Lannoo.be

Nick De Mey: Werken met Merken (uit Latte Macchiato)
De openheid en transparantie die vandaag verwacht worden van merken, bezorgen veel marketeers de nodige kopzorgen. Bedrijven hebben alsmaar minder grip op de waarden achter een merk. Wanneer een bedrijf zich vroeger een bepaalde positionering wilde aanmeten, dan kon dit via gerichte communicatie. Mits een consequente aanpak bereikte je relatief eenvoudig een bepaald merkbeeld. Maar die tijd ligt al even achter ons. Ondertussen heeft de consument meestal de controle. Een kleine groep gebruikers kan een enorme impact hebben op een merkreputatie. Lonsdale, bijvoorbeeld, zag zijn merk gekaapt worden door extreem-rechtse sympathisanten en zag zich zo genoodzaakt de tegencampagne “Lonsdale Loves All Colours” te lanceren. Campagne voeren dus tegen hun meest fanatieke consumenten. En dat in 2003, nog voor het ontstaan van Facebook & YouTube

Vandaag zijn we weer een stap verder. Social media hebben ervoor gezorgd dat bedrijven hun reputatie vandaag eerder samen met hun consumenten koken dan het hen louter te serveren. Als bedrijf ben je meer de chef-kok in een keuken waarbij elke consument als souschef eigen ingrediënten kan toevoegen. Iets creëren naar smaak van iedereen is echter bijzonder moeilijk. Als chef-kok moet je voortdurend uitkijken welke smaken er worden toegevoegd en vooral of er niets aan het verbranden is. Slechte ervaringen van gebruikers kunnen op internet snel opflakkeren en heel de keuken in lichterlaaie zetten. Kijken, luisteren en zachtjes bijsturen, daar draait het dus om. Kodak benoemde tijdens de zomer van 2009 nog een Chief Listener. Deze persoon monitort de merkervaring van online aanwezige Kodak-gebruikers. Ook bij ons, op lokale schaal, zien we bedrijven deze stap nemen. Zo heeft Telenet, na vele negatieve forumberichten, met schade en schande moeten leren om sneller te reageren. Om die reden werden er enkele werknemers aangesteld om blogs en fora te monitoren en zo snel te kunnen reageren op klantervaringen. Via deze directe dialoog worden negatieve stromingen ingedijkt en positieve ervaringen extra onder de aandacht gebracht.

Spijtig genoeg hebben nog te weinig bedrijven ingezien dat dit van belang kan zijn. “Mijn doelgroep zit niet online” of “In B2B is dit geen issue”, zijn maar enkele van de vele excuses die organisaties aanhalen om zich niet in deze materie te hoeven verdiepen. Nochtans is het nu, terwijl de stroming nog beperkt is, dat men kennis kan opbouwen. Een kritische review op Facebook staat morgen op iemands blog en overmorgen bovenaan in Google, voor de ogen van honderden potentiële klanten. Maar hou je klaar voor het realtime web waar een slechte klantenervaring op Twitter minuten later Google domineert. Veel tijd om te reageren is er dan niet. Wanneer je als organisatie niet vertrouwd bent met deze nieuwe communicatievorm, reageer je mogelijk te impulsief, wat de schade aan het merk alleen nog maar vergroot. Begin 2009 dacht een blogger een fout te hebben ontdekt op de website van Ryanair, waardoor mensen gratis vluchten konden boeken. Ryanair reageerde verwijtend: “Lunatic”, “Idiotic blogger”. Je hoeft geen genie te zijn om te begrijpen dat dit niet meteen positief uitdraaide voor het merk.

De grootste uitdaging voor bedrijven ligt waarschijnlijk binnen de eigen muren. Ook ik spreek hier abstract over ‘het bedrijf’ en ‘het merk’. Maar net zoals consumenten, bestaan bedrijven simpelweg uit mensen van vlees en bloed. Ook deze personen gaan zich vandaag steeds meer positioneren. Ze werken eveneens aan hun eigen persoonlijk merk. Het 20-jarige carrièrepad binnen één organisatie is een droombeeld geworden van enkelingen. Mensen gaan vandaag op zoek naar variatie en ervaring. Ze zullen zich dus ook moeilijker identificeren met de waarden van de organisatie waar ze voor werken. Het outen van een eigen professionele identiteit dringt zich dus op. Net zoals bij de merkreputatie van organisaties wordt ook iemands Personal Brand mee gedragen door nieuwe media. Werknemers gebruiken dit om zichzelf te profileren. Maar laat het probleem zich net daar situeren. Bedrijven weten amper hun eigen merkenportefeuille te beheren, laat staan dat ze zich kunnen verzoenen met alle persoonlijke merken van hun werknemers. Gelukkig zijn er organisaties die beseffen dat de reputatie van een individu ook het corporate merk kan versterken. Creative directors in reclamebureaus zijn in veel gevallen een naam op zich. De bureaus treden dan ook graag met zulke aanwervingen naar buiten.

Dit alles leidt ertoe dat veel bedrijven van geen hout meer pijlen weten maken en alle vormen van social networking blokkeren. Maar deze trends draaien niet om de nieuwe technische snufjes, maar rond de stijgende behoefte van mensen om ideeën uit te wisselen en zichzelf te ontwikkelen. Laat dat nu net zaken zijn waar een kenniseconomie op teert. Zulke zaken blokkeren in plaats van ze te omarmen en te versterken, is erg ongelukkig. Dit houdt mensen immers niet tegen zich te profileren. Laat staan dat je hierdoor meer loyale werknemers verkrijgt, integendeel zelfs. Social networking, ook op de werkvloer, kan ervoor zorgen dat mensen elkaar beter kennen. Dit komt de werksfeer alleen maar ten goede, waardoor mensen net minder snel afscheid gaan willen nemen van een organisatie. IDEO, het Amerikaanse gerenommeerde ontwerpbureau, weet als geen ander dat goede ideeën belangrijk zijn. Op maat van hun eigen organisatie ontwikkelden ze The Tube: een intranet dat het midden houdt tussen Facebook en een projectmanagement tool. Het verzoenen van persoonlijke en professionele doelen is daarmee een feit. Of Vlaamse bedrijven op korte termijn deze visie gaan delen blijft echter de vraag. Maar standvastig blijven staan wanneer je stilaan overspoeld wordt lijkt niet meteen de beste keuze. Leren zwemmen is dan ook de boodschap.