Wat kan je echt leren van dit specifieke voorbeeld?

Richt je op de zwakkere in de maatschappij
Ja!…. neen uiteraard. De reden dat ik dit voorbeeld aanhaalde was net om hun crimineel kantje te benadrukken. Er valt uiteraard niets goed te keuren aan kinderen oplichten. Dit leek me evident, maar goed. In de verschillende interviews met de pers de laatste dagen vergeleek ik deze games net met de Belspelletjes. Een business model dat ik al 5 jaren terug hier op deze blog ter discussie stelde.

Wat moet je dan wel onthouden?

Eenvoud van betalen
De kinderen worden gevraagd af te rekenen met SMS. Een betalingsmethode die voor hen onmiddellijk bereikbaar is. Dit is nog steeds een gigantisch pijnpunt voor tal van diensten in België. Erg vaak haak zelfs ik al af om een betaling online uit te voeren. Te veel stappen, te veel formulieren, registraties,… E-commerce loopt in België nog steeds gigantisch achterop (Slideshare) en dit is één van de voornaamste oorzaken. Maar ook offline slaan heel wat organisaties de bal mis. Vorige week diende ik nog 2x 25 euro te betalen aan een parkeerautomaat in Brussel. Enkel met munten… gevolg: niet betaald en bij aankomst een boete. Hoe vaak ben je trouwens al weer een restaurant, kapper, enz. weer buiten gegaan omdat je niet met een bankkaart kon betalen? Ik doe dit wekelijks alleszins.

Schaalbare producten
Het feit dat deze Nederlandse ondernemers handel drijven in virtuele zaken is weer erg slim. Je maakt je diensten meteen schaalbaar. In Vlaanderen houden we van onze tastbare plastic verwerkers, plaatsnijders en andere halffabrikaten handelaars. (lees: oude industrie). Beter kijken we massaal uit hoe ook wij handel kunnen drijven in digitale bits en bytes en zo gelijk internationaal kunnen schalen. Gratis games met een innovatief verdienmodel zijn nu net een bijzonder goed voorbeeld. Chris Andersson heeft hier onlangs weer een mooi G+ blogpost over neergezet.

Optimaal aankoopproces
Deze Nederlandse spelboeren weten maar al te goed hoe mensen overgaan tot een aankoopbeslissing. Een mens is zelden rationeel. Er spelen hier een aantal psychologische principes mee. Dingen die je bezit ga je hoger waarderen. Ooit al eens een huiseigenaar de waarde van zijn eigen huis horen inschatten? Dus ja, geef mensen uw product voor een week en ze zullen sneller overgaan tot een aankoop. Mensen houden bovendien niet van dingen verliezen. Tal van onderzoeken geven dit ook weer aan. “Loss aversion” zoals dit concept heet speelt hier duidelijk mee.

Deze TEDtalk van Dan Ariely over zijn boek “Predictably Irrational” hoort trouwens basiskennis te zijn voor iedere ondernemer.

En nu, terug aan het werk! Ondernemen enzo :)

In zijn presentatie zag ik gelukkig een reeks nieuwe voorbeelden (en geen open deuren over sociale media en mobile). De rest van de dag werd mooi samengevat door Clo op haar Storify.

Wat te onthouden van Mike:
- Een gekke Chinese prof die onder water zwemt, zonder te ademen om zo bijna te stikken. Want net op dat moment krijgen je hersenen het meeste zuurstof en zou je geniale ingevingen krijgen.
- Mc Donalds in Japan? Daar betaalt iedereen ondertussen gewoon draadloos met zijn GSM met NFC technologie. Ik word hier al lastig van dure ‘De Lijn’ SMS tickets. Ga eens kijken in Japan zou ik zeggen….
- Hoe Aziatische wasmachine fabrikant wasmachines ging ombouwen om er aardappelen mee te kunnen wassen omdat veel klanten dit ‘misgebruik’ vertoonden.
- Over hoe Mobile Banking het sterkst staat in Kenia… niet Finland, niet Japan, Kenia!!
- En hoe we weldra onze GSM zullen hebben zonder GSMtoestel. Gewoon een mini-laserbeamer achter je oor die kijkt naar je handen voor inputs en desnoods een interface projecteert op je hand.
- enz.

Beste leuke dingen. Tijdens zijn conclusie galmde de Godzilla soundtrack door de zaal. Rare jongen die Walsh :)

-

Stap 1: drop the shirts
Ik heb al een klein stapeltje in mijn kast liggen van deze eventshirts. Leuk, maar het verbroederende karakter stoot mogelijk nieuwe mensen af. Zaakvoerders (m/v) met jaren ervaring wil je niet afschrikken door ze in een flets onelegant reclamepaneel te hijsen. Bovendien kosten deze t-shirts meer geld dan ze opleveren, tenminste ik denk niet dat dit significant veel geld in het laatje brengt.

Stap 2: meer structuur
Het informele karakter is leuk, maar nieuwe mensen weten erg weinig wat er gaat gebeuren op een event als dit. Een professionalisering van een informeel event/unconference is niet evident. Vaste bezoekes zoals ik weten wat er komt, nieuwe mensen niet. Willen we groeien moet we nog beter communiceren.

Stap 3: break-even
Het geweldige werk van de organisatie heeft er ondertussen voor gezorgd dat deze editie break even kan draaien. De vorige edities hebben echter een put gelaten. Oproepen om te doneren is dan één manier. Maar een samenkomst van ondernemers die er niet in slaagt om geld op te brengen is toch een beetje een vreemde vaststelling. Een ontbijt is bijvoorbeeld fijn, maar kost toch wat geld. Er zijn daarnaast zeker nog manieren om inkomsten te verwerven. Voor bepaalde tickets kan je laten betalen, get-one-give-one, er zijn heel wat fondsen om ondernemerschap te stimuleren, enz. Iets om over na te denken. Kom je vanuit bedrijf/zaak betaal je 20 euro, kom je persoonlijk of neem je 2 mensen mee die voorheen nooit eerder kwamen betaal je niets.

Om over na te denken…
Congratz alleszins aan de organisatie gisteren en tot volgende keer!

UPDATE: On request, I’ll add a brief summary in English.
Overall I believe these kinds of entrepreneurial events are very important that’s why I would love to see even more people attending next time. Un-geeking the event is one of the options. For me this means: drop the T-shirt part, give more structure to the program and communication and so on.

Secondly I think it’s sad that the organization needs to ask for donations to get some money to fund all this. Strangely enough we have a gathering of entrepreneurs but no good ideas to make money :) So focus on the important things. (no need for breakfast, shirts,…) and just ask for an entrance fee if you’re a company. There are many options here. Just think about it.

pic by Nils Geylen

Kijk eens hoe InternetAmerikaanse we zijn…
De sfeer vandaag vergeleek ik met de artificiële Flashmobs die we hier in ons Belgenland ondertussen wekelijks zien passeren. Iedereen wil wel eens meedoen met leuke (internet)hypes en dit ook bij ons kunnen ervaren. Bovendien leren we via alle filmpjes hoe we horen te reageren. TED is vrij eenvoudig. Voor echt boeiende en ontroerende verhalen hoor je nadien recht te staan en te applaudisseren zo blijkt. Omdat we vandaag ook ‘ons’ TEDmoment gingen beleven zag je veel mensen meermaals opveren na een talk om toch maar een staande ovatie te kunnen geven, ongeacht of het nu een pakkende speech was. Ik heb moeite om me mee in die sfeer te verplaatsen. Op een bepaald moment zelfs heeft de zaal onder half-sektarische muziek allen hand in hand gebeden voor een zieke dame in het publiek. Amerikaans theater waar ik met enig scepticisme aan heb deelgenomen. Tja…

Volgende week is het Bizcamp in Antwerpen. Gewoon, geen grote namen op het programma. Geen grote woorden maar ondernemers en creatieven die samen komen om kennis te delen. Ik weet nu al dat ik daar écht iets van ga opsteken. Geen grote woorden over de toekomst maar concrete inzichten die waarschijnlijk meer impact gaan hebben op de manier ik naar innovatie en ons bureau zal aankijken.

Memes
In the seventies already author Richard Dawkins described this concept in his book “The Selfish Gene”. Based on Darwin’s principles of variation, selection and heredity, he introduced the new concept of memes: “a unit of cultural transmission or a unit of imitation”. We humans, we are continuously creating new memes. This can be everything: a story, a song or the way we fold toilet paper.

“We are designers, we have a clever mindset” #not
We, the human race, are the result of the replication of genes. Next, we became advanced selective imitation devices ourselves. This is exactly what Susan is so passionate about. From all species we are the best imitators. It’s inherent to our species. To demonstrate this she did some imitation exercises with the crowd. Two lucky volunteers even were asked on stage, only then to find out they had to dance. Entertaining, Susan surely knows how to play the crowd. But she didn’t came to Antwerp to learn us some dance tricks. “Imitation the true source of culture” she said. It’s not someone’s creative mindset that results in a beautiful design, but always it’s the continuous sharing and copying of memes that leads to cultural manifestations. Designers might disagree although.

The age of memes
But why is this so important today? Susan referred to the presentation of Randi earlier the day. Facebook and other platforms are the ultimate meme replicators. Never ever have ideas spread more easily. So embrace this digital evolution. Build upon other ideas. Let them spread as viruses and see what happens. “All creativity is evolution in action.” Susan concluded. A vision I’m happy to share with her!

geschreven voor de Flanders DC event blog naar aanleiding van het Creativity Forum 2010 #cffdc

Een Vlaamse online e-book platform
Terug naar de sectoren die vandaag niets anders meer kunnen doen dan hun business model innoveren. Interessant is het nu om te zien hoe problemen (en hun oplossingen) gekopieerd kunnen worden over verschillende sectoren heen. Met ons bureau Board of Innovation is het net dat wat we doen. Zelf volg ik de laatste weken mee de workshops waarbij de Vlaamse boekenindustrie zoekt naar een nieuw model om met e-books om te gaan. Uitgevers, distributeurs, bibliotheken, retailers, auteurs, enzovoort. Allen hebben ze andere agenda’s maar ze zitten nu eenmaal in hetzelfde schuitje. Er wordt vandaag dus volop nagedacht over een Vlaams online platform waarbij digitale boeken verdeeld kunnen worden. Knap dat is het zeker! De muzieksector heeft eerst andere (illegale) spelers heel de markt laten overnemen en tracht nu nog te redden wat er te redden valt. Pijnlijk. De Vlaamse boekenindustrie heeft gelukkig sneller door dat door samenwerking iedereen sterker door deze transitie zal komen.

Kansloos #1: Digitale artificiële schaarste
Nu is het boeiend om te zien hoe klassieke oude business modellen botsen met nieuwe consumenten. Zoals in veel sectoren bestaan er intellectuele eigendomsrechten en worden bepaalde spelers rijk in het verhandelen ervan. In de boekenwereld bestaat er zo een huidig licentiemodel waarbij bibliotheken bijvoorbeeld het recht krijgen om een bepaalde titel gratis (lees: zwaar gesubsidieerd) uit te lenen aan een lezer. Uitgevers krijgen betaald per titel en het aantal exemplaren dat ter beschikking wordt gesteld. Dit licentiemodel, gebaseerd op schaarste, aanvaarden lezers zonder problemen. Wanneer een oma vandaag de bibliotheek binnenstapt en blijkt dat de nieuwe Tom Lanoye al verdwenen is uit het rek is dat simpelweg jammer. Over enkele weken brengt een student dat fysieke exemplaar wel terug en kan iemand het weer ontlenen. Dat hier een artificieel licentiemodel achter schuil gaat daar zijn bibliotheekbezoekers niet mee bezig.

Maar nu trachten verschillende spelers in binnen en buitenland dit fysieke schaarstemodel over te nemen in een digitale context. Wil ik een digitaal boek ‘ontlenen’ van een digitale bibliotheek kan het zijn dat de melding verschijnt. “excuseer, dit boek is momenteel ontleent en is terug beschikbaar over x aantal weken”. artificiële schaarste in een digitaal gedreven business model. Neen, dat begrijpen consumenten niet. Er is namelijk geen enkele fysieke beperking die het uitlenen van een e-book niet zou kunnen toelaten.

Kansloos #2: Geen schaarste maar overvloed
Het slecht kopiëren van een oud business model is uiteindelijk eerder pijnlijk. Als speler verlies je hier heel wat tijd (en dus geld) mee. Uiteindelijk zal blijken dat dit model niet houdbaar is en moet men opnieuw investeren in een nieuwe verdienmodel. (nieuwe infrastructuur, contracten, enz.) Voor het verhuren van digitale content kan je vandaag al veel leren van de filmsector. Daar heeft men al een paar iteraties doorgemaakt. Het verhuren van digitale content kan daar al enkele jaren. Een klassiek videotheekmodel waarbij mensen een paar euro betalen om een titel enkele dagen te kunnen bekijken werd initieel gekopieerd naar een online platform. iTunes doet het bijvoorbeeld al jaren en in België kunnen we eindelijk ook via digitale TV betalen om tijdelijk een film of serie te bekijken. Maar op dit model komt ondertussen ook al sleet te zitten. Betalen per stuk in een digitale wereld gaat er simpelweg tussenuit. Of het nu huren of kopen is, betalen voor pakketjes van een paar bits&bytes ligt moeilijk. Kopen per muziekalbum doen mensen online al bijna niet meer. Een artificieel pakket van 15 nummers, neen bedankt. Fans kopen vandaag massaal per nummer en kiezen zo zelf waarvoor ze hun Visa boven halen. 1 euro per nummer, dat werkte lekker. Werkte dus, want het nieuwe business model voor online media content draait ondertussen op het principe van ‘overvloed’. Consumenten betalen 1 vast bedrag per maand en kunnen alle muziek beluisteren die ze maar wensen. Kleinere bedrijven zoals Spotify die volgens deze all-you-can-eat abonnementsformules werken, botsen met het business model van iTunes. Apple zal de komende maanden een gelijkaardig business model introduceren.

Dat is dus kort samengevat waar het verdienmodel van digitale content staat. Wil je als boekensector vandaag meteen voorop lopen spring je dus bij voorkeur mee op dit business model in opmars. Een transparante prijszetting met een vast bedrag + een all-you-can-eat formule. Maar het lijkt erop dat men toch liever een tussenfase zal willen introduceren om ‘oude’ bedrijven niet voor de borst te stoten. Vandaag betaal je in de winkel per boek, online dus ook is de redenering. De uitwerking van dit digitale Vlaams E-book platform (VEP) kan al snel 1 tot 2 jaar duren. Waar staat de sector over twee jaar? Over twee jaar een model introduceren dat vandaag al zijn piek heeft bereikt lijkt me niet de beste keuze. Twee jaar terug was er nog maar net sprake van een App Store voor iPhone, E-readers waren nagenoeg onbekend laat staan dat iemand over een iPad sprak. Technologie evolueert razendsnel. Over twee jaar beschikken alle jongeren over smartphones en betaalbaar mobiel internet. Aansluiting vinden bij deze generatie die bibliotheken vandaag slechts bezoekt al was het een excursie naar Bokrijk, dat wordt nog de grootste uitdaging. Hen de waarde van boeken terug laten ontdekken is stap één. Hen ervoor laten betalen komt pas later.

Geld verdienen in een digitale wereld, niet eenvoudig.

Nick De Mey – zaakvoerder Board of Innovation
bureau voor Business Model Innovatie

Geschreven in opdracht van Sirris ICT naar aanleiding van het congres ‘Earn money with ICT’ – 25 oktober 2010

Aan tentoonstellingen en musea geen gebrek in Wenen. Naast de vele galerijen en expo’s in het centrum stootte ik op de theatrale wijk ter hoogte van het MuseumsQuartier. Tenmidden van klassieke neo-barok paleisen en de bombastische WW2 Anti-aircraft geschutstorens in bevindt zich het Leopold Museum en de KunstHalle. Naast de donkere kunst van Gustav Klimt en de immer vrolijke Keith Haring ontdekte ik hier het Street Art werk van Basquiat. Zijn werk zit in dezelfde niche als de welgekende Banksy. Ondertussen zijn we gewend aan harde controversiële kunst in het straatbeeld maar Basquiat was duidelijk zijn tijd voor. Samen met Blek Le Rat (aanrader!) toont deze vorm van street art hoe men maatschappij kritische kunst echt letterlijk onder de mensen kan brengen. Deze werken zijn eigenlijk niet gemaakt om in musea te pronken. Een gevel vormt een beter decor.

Dankzij deze expo & persfotograaf Bas Bogaerts ontdekte ik het collectief BluBlu.org en Artsh.it. Jongens, als je 10 minuten of ‘amazedness’ wil ervaren bekijk dan even hun onderstaande productie. Dit is de Blu interpratie van “an unscientific point of view on the beginning and evolution of life … and how it could probably end.”

- meer Weense inspiratie volgt, meer alvast via facebook.com/Oostenrijk -

Tijdens de ochtend was ik het meest geboeid door de Captain Jacques Drappier, een piloot met 12.500 vlieguren op zijn naam. Niet dat ik het daarom helemaal eens ben met de man. De Airbus veteraan nuanceert bijvoorbeeld de 2% emissie waarvoor de luchtvaartsector voor verantwoordelijk is. Maar toch werd dit gecompenseerd door een zekere ambitie om over 15 jaar dit te halveren, dat terwijl verwacht wordt dat het aantal vliegtuigen tegen die tijd verdubbeld zou zijn. Al vermelde hij anders dan weer “by the end of the century”, wat dan toch minder ambitie in zich houdt. We zullen zien…

Het mooie aan TEDx is de verscheidenheid aan verhalen. In 1 uur krijg ik daardoor ideeën over educatie, droid planes en Darwin te verwerken. Zo weet ik nu echt alles over reconstructing co-evolution dankzij PhD. Ellen Decaestecker. Great! Tijdens de namiddag heb ik nog het meest genoten van Joost Vandecasteele. Rauwe powerpoint humor over nieuwsfeiten. Je moet het maar doen. En het mag gezegd worden, de muzikale intermezzo’s waren echt geniaal/ijzersterk! Voor mij was TEDx alvast een succes. Hopelijk is dit het begin van een fijne traditie! Proficiat aan alle organisatoren.