NickDeMey.be

Vandaag werd ik weer even helemaal ondergedompeld in de huidige staat van het Belgische innovatie landschap, toch op het vlak van overheid & politiek. Deze middag opende ik de namiddag van het jaarlijkse Kortom congres. De vereniging voor overheidscommunicatie had een 300 tal ambtenaren in een communicatie/marketing functie samengebracht in Antwerpen. In mijn presentatie heb ik getracht inzicht te geven in aankomende evoluties en trends. Gaande van moderne vormen van klantenservice (e.g. Vark.com, Twelpforce,..) tot alternatieven op het vlak van crowdsourcen (e.g. Quirky.com, verbeterdebuurt.nl,..). De insteek van mijn pleidooi was deze overheidsmensen wakker schudden omdat er nog heel wat werk te doen is. In het buitenland realiseert de overheid erg veel knappe concepten én men communiceert over hun resultaten. Hier in België realiseert volgt men eerder en geeft men zelden veel ruchtbaarheid aan innovatieve (digitale) concepten. Ik had bijgevolg heel wat kritiek te spuien, iets wat ik moet toegeven op een iets tactvolle manier had gekund. Een morrende zaal met momenten was het gevolg. Maar goed, wakker schudden doe je niet door zachtjes te strelen.

Ook had ik de primeur van Lithium gekregen om hun nieuw platform SocialMediaVlaanderen.be aan te kondigen. Op deze website wordt een soort barometer van de web 2.0 activiteiten van onze overheden bijgehouden. Boeiend om op te volgen lijkt me. Ook ontdekte ik vandaag dat de Vlaamse dienst voor overheidscommunicatie dankzij @godje intern actief gebruikt van Yammer. (een corporate Twitter variant). En zo moeten er nog talloze goede initiatieven bestaan in onze overheidsdiensten, maar waar je spijtig genoeg niets van hoort. Het lijkt me weer een geval van Belgische bescheidenheid.

De creatieve revolutie
De avond zelf ben ik nog last-minute verzeild geraakt op een OpenVLD debatavond over hoe we onze creatieve economie beter kunnen ondersteunen. Onder de gastsprekers bevonden zich oa. Lorin Parys (FDC) en Erik Lauwers (SMart). Ik merkte voornamelijk 2 kampen op in dit debat/groepsgesprek. Enerzijds had je personen die allerlei excuses aanhaalden om een onvermogen aan ondernemerschap goed te praten. (teveel/teweinig subsidies, te zware loonkosten, gebrek aan lokaal talent,…). Anderzijds had je mensen die wél ondernemen en zagen hoe een overheid en land als België nog altijd eerder tegen dan meewerkt. Een versnippering van bevoegdheden in combinatie met administratieve rompslomp is uiteraard niet de beste voedingsbodem om ondernemingen te laten groeien. De campagne ‘laat ons ondernemen’ leek plots weer helemaal terug te zijn.

Conclusie
Ik heb voornamelijk onthouden van vandaag dat België op het vlak van politiek en organisatie absoluut nog geen innovatief klimaat heeft gecreëerd. Er zijn zeker intern overal intelligente en talentvolle mensen bezig met geweldige plannen te smeden, maar persoonlijk zie ik daar weinig van gerealiseerd worden. Als ik dan ‘s avonds op de debatavond opnieuw mensen hoor praten over ‘werkgroepen’ en ‘commissies’ om de problemen hier op te lossen dan herken ik hier enkel maar de risico-averse houding van de gemiddelde Belg in. Al deze stuurgroepen en adviesraden zijn slechts goed om de verantwoordelijkheid van beslissingen te spreiden over zoveel mogelijk mensen. Wanneer er later ooit klachten volgen kan men steeds verwijzen naar deze structuren. Op deze manier hoeft er niemand ooit zijn nek uit te steken. Iedereen veilig, iedereen gelukkig! Maar is dit de manier is om België innovatiever en ondernemender te maken?