NickDeMey.be

Dat Wim Schamp plots het merk Dedecker te koop zet leert ons twee zaken.

• 1. Schamp kent zijn wereld
• 2. Traditionele media kent deze niet.

Schamp zijn wereld is die van de reclame en publiciteit. Dat hij met deze eenvoudig ebay actie plots alle krantenkoppen haalt, toont mooi aan dat hij zijn vak beheerst. Minimale effort, maximale output.

Aansluitend kan je concluderen dat de traditionele nieuwsvergaring momenteel terecht toch klappen krijgt. Gecentraliseerde nieuwsberichten zoals het bericht van Belga wordt door alle media opgepikt en verkondigd. Dat er telkens wordt gesproken over een zogenaamd ‘Patent‘ toont simpelweg aan dat geen enkele betaalde journalisten nog 1 minuut de telefoon kan opnemen om even een expert zijn mening te vragen. Die zou hem meteen hebben uitgelegd dat Schamp het logo gedeponeerd moet hebben. Het merkenrecht en auteursrecht zijn hier relevant. Patenten en octrooien hebben hier niets mee te maken. Maar goed daarover gaat de kwestie niet. 90% van de nieuwsitems zijn zulke herkauwde brokken en dat tijdperk zal hopelijk snel keren.

Schamp = absoluut eigenaar?
Het logo en het merk is gedeponeerd door Schamp op eigen naam blijkbaar. Dat maakt dat dit als zijn eigendom beschouwd mag worden al zijn er wel wat zaken die het iets complexer kunnen maken. Het logo is normaal deel van een commercieel contract. Normaal zou zulk een contract de nodige clausules moeten hebben ingebouwd die de overdracht van intellectuele eigendommen naar de klant regelt. Nu zijn er blijkbaar problemen geweest met dit contract wat dit mogelijk ongeldig maakt. Maar veel informatie vind je hier niet over.

Dedecker niet noodzakelijk verloren
Mocht het verhaal van Schamp inderdaad de verkoop mogelijk maken, heeft Jean-Marie Dedecker dan geen poot om op te staan? De publieke perceptie linkt alleszins dit logo en merk aan de persoon van Jean-Marie Dedecker. Indien derden nu misbruik maken van ‘zijn’ merk kan hij in bepaalde omstandigheden wel recht hebben om hier tegenin te gaan. Dit kan gaan over geldgewin op basis van iemands anders merk. De case van MSNlock vs MSN is hier zulk een voorbeeld van. Schamp doet echter (slim) de verkoop voor ‘een goed doel’ waarmee hij dus niet meteen rijk zal worden.

Een nieuwe eigenaar kan natuurlijk de naam gebruiken om de Lijst Dedecker in discrediet te brengen. Maar ook hier tegen kan Jean-Marie in bepaalde omstandigheden juridisch tegenin gaan. Soms volstaat het al dat er verwarring bij de consument kan optreden bij twee gelijkaardige merken in een zelfde sector. Diegene die eerst gekend was onder die naam staat dan het sterkst voor de rechter. Veel online merken in de vorm van domeinnamen worden zo toch aan de juiste merken overgedragen. Cyber Squatters winnen dus niet altijd.

Dit alles om maar te zeggen dat het geen zwart/wit verhaal is.