Hoewel we al 10 jaar over breedband internet beschikken zijn er nog veel bedrijven die weinig kaas gegeten hebben van een online merkidentiteit. Een website wordt in veel gevallen simpel beschouwd als een digitale extrapolatie van hun papieren bedrijfsbrochure. Een korte beschrijving van het bedrijf, een paar random artikels en mogelijk een email-adres. Maar een website staat vandaag tussen miljoenen andere pagina’s waardoor naast goede inhoud gepresenteerd in aantrekkelijke bruikbare vormgeving de vindbaarheid een belangrijke pijler hoort te vormen. Want als je zelf er al niet in slaagt om uw merk hoog te laten scoren in google, dan zullen anderen dit wel voor u doen. Pas wanneer de negatieve commentaren over uw merk prominente posities innemen beginnen te nemen in de search engines worden veel bedrijven wakker. Omdat op dat moment snel gereageerd wordt zonder kennis van zaken versterken veel merken dan nog eens deze negatieve spiraal door bijvoorbeeld hun eigen consumenten aan te vallen met klachten. Als gevolg duiken plots nog meer negatieve berichten op, goed voor een maanden of jarenlange toppositie in Google. Niet bepaald een goede strategie zo lijkt me.
Uit de resultaten die Bseen onlangs publiceerde zie je goed hoe veel merken omgaan met deze evolutie. Er wordt aangetoond dat voor veel merken de eerste pagina druk bevolkt worden door blogposts van consumenten waaronder veel negatieve kritieken die schadelijk kunnen zijn voor het merk. Er wordt ook aangegeven dat toch veel bedrijven dit trachten om te keren via advertising, maar persoonlijk geloof ik niet dat zulke kleine campagnes enige significante invloed kunnen uitoefenen.
Geen negatieve kritiek a.u.b.
De laatste dagen wordt her en der weer druk gediscussieerd over de online policy van zowel Truvo als Resto.be Op beide sites is het voor een gewone consument nagenoeg onmogelijk om echt negatieve kritiek te plaatsen. Resto.be laat immers niet toe dat een restaurant een score lager dan 5/10 gegeven wordt en Truvo geeft bedrijven de kans om zelf de kritieken uit te schakelen wanneer deze niet naar hun zin zijn. Deze kortzichtige aanpak zou op termijn zich wel eens tegen hen kunnen keren.
Waar bedrijven het al slecht doen, daar doen veel particulieren het nog een stuk slechter. Vele beseffen amper dat wat er over hen geschreven wordt ook jaren later over hen gevonden zal vonden. Voor het eerst in de geschiedenis gaan toekomstige generaties alles, maar dan ook alles, gaan terug kijken hoe het was met hun grootouders. Stel je zelf eens voor dat je mee kon kijken op de speelplaats of het werk van je over-over-over-grootouders en wil je dat dan wel?
abbonneer je op de RSS
of via twitter @nickdemey

