NickDeMey.be

Spijtige zaak. Al gesolliciteerd bij de bedrijven die je bovinen opnoemt? Anders mail je maar eens. :)

Ha. Ik ging hetzelfde zeggen. Stuur eens een mailtje. :)

Dat gezegd: ik maak bij Namahn genoeg dingen mee om vier weblogs mee te vullen, maar dat doe ik natuurlijk niet. Het is een kwestie van gezond verstand, daar zijn geen NDA’s voor nodig.

Wat een bekrompen visie van het bedrijf in kwestie! Arrogant durf ik het zelfs te noemen. Tijd dat bedrijven eens beginnen beseffen dat er een tekort is aan creatief talent en dat zij moeten buigen voor hun personeel en dus niet omgekeerd. Internet en online marketing professionals zijn een schaars goedje, u legt ze dus best in de watten en geeft ze een dikke pree. Anders zijn ze weg en mag u opnieuw maanden sollicitatierondes doen en geld verspillen aan head hunting bureau’s. Toen ik bij m’n vorige werknemers ben weggegaan hebben zij maanden naar vervanging gezocht via een headhunting bedrijf tegen een startprijs van 5.000 euro plus 10% van het bruto jaarloon van de nieuwe werknemer.

Nick, wees blij dat u niet aan de slag bent gegaan bij het bovenvermelde bedrijf. Het had enkel uw persoonlijke ontwikkeling geremd. Ze hadden uw netwerk en blogervaringen ook niet geapprecieerd.

Ik dacht krék hetzelfde wat Bart hierboven zegt in de laatste paragraaf van zijn reactie. Je hebt er niets aan verloren, integendeel.

Als dit over het bedrijf gaat dat ik vermoed, zal het vermelden van mijn naam hoogstwaarschijnlijk gemengde gevoelens opgeroepen hebben…

Het lijkt er een beetje op alsof een deel bedrijven en HR verantwoordelijken – zoals Bart terecht aangeeft – nog steeds niet begrijpen dat de “werknemer” is veranderd. Dat die de grenzen tussen privé/werk/ander-werk/nog-een-ander-werk niet meer as such ziet, maar tegelijkertijd wel heel goed de lijn weet te trekken wanneer dat nodig is. Dat komt wellicht een beetje bedreigend over, maar dat is hun probleem, niet het jouwe. Veel succes in ieder geval!

Een spijtige zaak, maar hoogstwaarschijnlijk ook een grote hint dat jij en het bedrijf niet compatibel waren als dit iets is waar zij over vallen en jij langs kan kijken.

Spijtige zaak idd, maar wil je wel werken voor een bedrijf die zich moeit met het persoonlijke doen en laten van zijn werknemers?
Ander en beter! Succes!

wat een schijterds zeg…

Wat een verhaal. Met steeds meer mensen die bloggen stelt dit bedrijf zich duidelijk achter op de ontwikkelingen in de markt. Er zijn zat mensen in de creatieve industrie die hun mening delen via sociale media als blogs, en ik heb eerlijk gezegd nog nooit gehoord dat iemand daar nadelige gevolgen van ondervond. Eerder het tegenovergestelde.

Ik sluit me verder aan bij het commentaar van Wolf; met zo’n instelling past het bedrijf überhaupt niet bij jou. Dat gezegd blijft het natuurlijk vervelend op deze gronden niet aangenomen te worden.

Over welk bedrijf gaat het hier? Human Interface Group in Mechelen?

Het is evident dat er een spanningsveld is tussen het bloggen in iemand’s vrije tijd en de beroepsactiviteiten. Bedrijven kunnen hier duidelijkheid in scheppen door een blogging policy op te stellen, wat kan en wat mag niet. De vraag is natuurlijk of een werkgever een werknemer beperkingen kan opleggen voor activiteiten in zijn vrije tijd. Bloggen op zich kan hoogstwaarschijnlijk niet verboden worden, bloggen over het bedrijf is een andere zaak. Ik heb al voorbeelden gezien van bloggers die over hun werkgever schreven en over opdrachten die ze bij hun werkgever bij andere bedrijven uitoefenden. Zelf ben ik daar zeer terughoudend over. Over mijn werkgever zul je niets op mijn blog terugvinden. Het heeft overigens een hele tijd geduurd eer collega’s van mijn blogactiviteiten op de hoogte waren (via een artikel in de krant dan nog).

Censuur, bah! Ik zou niet willen werken met een bedrijf dat daar problemen over maakt. Wie geen kritiek, of blogartikels kan verdragen heeft zelf iets te verbergen.

Hoe komt het dat dit gesprek me bekend in de oren klinkt! Het is moeilijk mensen mee te krijgen in deze gedachtegang als ze er zelf niet eerst van geproefd hebben. Jammer genoeg word je soms zelfs tegengewerkt omdat je je verdiept in de nieuwe media en online community.

Persoonlijk zie ik dit ook als een opportuniteit, en vind het stom dat andere mensen dit niet willen inzien. Hopelijk heb ik er in de toekomst niet zo veel last meer van dan de voorbije maanden.

Ben ik dan de enige persoon die het bedrijf in kwestie gelijk geeft? Ik vind het prachtig om je je betoog te zien opzetten. Als het over positieve punten gaat ben je zeer persoonlijk (zij waren in jou geïnteresseerd, je bent zeer ondernemend, je hebt hen iets te bieden,…), maar wanneer het over het bloggen gaat word je opeens heel erg algemeen. Dan nemen ze je opeens niet aan om dat ze bang zijn van alle bloggers in heel de wereld. Zou het niet kunnen dat ze je niet aangenomen hebben omdat ze jóuw manier van bloggen niet appreciëren? Omdat ze niet per sé bang zijn van mensen die hun eigen mening uiten, maar dat ze zich eerder afvragen of jij wel met de verantwoordelijkheid kan omgaan om niet bij eender welke gelegenheid waar je denkt onrecht aangedaan te zijn te beginnen fulmineren op een publieke tribune, in plaats van het discreet met hen op te lossen. Het feit dat je deze post maakt bewijst volgens mij ruimschoots hun gelijk.

Goedendag,

>>Met steeds meer mensen die bloggen stelt dit bedrijf zich duidelijk achter op de ontwikkelingen in de markt.

Ik ken een aantal mensen van het bedrijf persoonlijk en ik denk echt niet dat deze mensen ‘achter zijn met de markt’. Persoonlijke inbreng lijkt er mij net aangemoedigd te worden.

Er is een groot verschil tussen je mening zeggen/een kritische noot laten vallen en publiekelijk klanten van het bedrijf voor wie je werkt gaan bashen. Ik heb ook nog nooit op Michel Vuylsteke’s blog een negatieve noot gehoord over de klanten waar hij bij Namahn voor werkt.

Wie dat niet snapt, is ofwel niet matuur, ofwel naïef.

@Johan: lees jij ergens dat Nick werkzaam was voor een bedrijf wat KBC als klant had destijds? Zo ja heb ik dat gemist, maar zo nee dan houd je argument geen stand.

Nick gaf proactief aan dat hij geen acties zou ondernemen die klanten zouden kunnen schaden, en noemde daarbij het voorbeeld van terughoudendheid t.o.v. gevoelige informatie die zijn huidige werkgever zou kunnen schaden. Dat lijkt me toch een precedent van vertrouwen scheppen.

Dat gezegd, zijn er meestal twee zijden aan elk verhaal. Je zegt mensen van dat bedrijf te kennen? Vraag ze dan eens om een reactie, van mijn part anoniem. Als er inderdaad andere motieven dan hier gedacht wordt zijn zou ik die namelijk graag lezen.

@Nick: ik mis jouw commentaar in de discussie?

@ Joery
Het bedrijf in kwestie KAN zich niet verdedigen, omdat gegevens die worden uitgewisseld tijdens een sollicitatie, onder de privacy-wetgeving vallen.
Nick gaat zelf ook uit de bocht natuurlijk: wat dit bedrijf aan hem heeft verteld, is immers ook vertrouwelijk. Maar je kan van dat bedrijf toch niet vragen dat het even weinig respect heeft voor Nicks privacy als Nick heeft voor de privacy van dit bedrijf?

Ik heb de discussies hier op de voet gevolgd maar heb het gigantisch druk met eindpresentaties, sollicitaties enz. Neemt niet weg dat ik het niet interessant vind om iedereen zijn mening te lezen. Schijnbaar ben ik niet de enige verbaasd is van zulk een conservatieve houding.

@Bert & Thomas: Het bedrijf kan altijd reageren, ik sta zeker niet vijandig tegenover hun mening. Ik heb ook geen intentie om hen te schaden. Met een beetje moeite zou je zo een aantal slechte commentaren hoog ik Google krijgen, maar dat zal momenteel niet het geval zijn. Ik vermeld de situatie zonder specifiek te gaan, eerder om mensen aan het denken te zetten.

@Bert

Ik heb daar niet bij stilgestaan, en heb eigenlijk ook geen idee tot in hoeverre die regeling reikt. Ergens kan ik mij niet voorstellen dat dit bedrijf niet in generieke bewoordingen een respons kan geven (eventueel anoniem) op Nick’s betoog. Zolang er geen details vermeld worden lijkt dit mij niet zo’n probleem?

Misschien knapte het bedrijf in kwestie wel af op Nicks interpretatie van de dt-regel? Enige bescheidenheid lijkt op zijn plaats.