abbonneer je op de RSS 
of via twitter @nickdemey
Ter info: Dit is een gastpost door vindesign uit de periode deze blog onder de naam mouseover.be door het leven ging.3 weken terug waren Bart en ik in Milaan tijdens de Salone del Mobile, dé belangrijkste en grootste meubelbeurs. In 5 dagen hebben we getracht zoveel mogelijk te zien, maar het is onmenselijk om alles gezien te hebben. Dat is ook de reden waarom we de beurs in de futuristische beursgebouwen van Rho net buiten Milaan hebben laten links liggen. Ga jaarlijks of tweejaarlijks naar eender welke meubelbeurs in Europa en je hebt alles wel gezien.
Ga daarentegen elk jaar naar de onafhankelijke shows en panden tijdens de designweek in centrum Milaan, en er gaat telkens een nieuwe wereld voor je open. Nieuw, jong, innovatief, gek, inspirerend design is daar, en meer bepaald in Zona Tortona, te vinden. Als regelmatige beursbezoeker vond ik niet dat er iets bovenuit stak, maar dat zou kunnen omdat we al zo verwend zijn, dat we het niet meer opmerken.
Wat wel opmerkelijk was, was dat Dutch Design volledig in en aanwezig was. Na Italiaans en Engels was Nederlands de taal die je het meest op de straten, op de tentoonstellingen hoorde. Naast gevestigde merken als Ahrend, Moooi, Droog was er enorm veel jong Nederlands talent. Nog maar net of zelf nog niet afgestudeerd maar ze stonden er!
Nieuwe revelatie was dit jaar Maarten Baas, althans volgens de pers en anderen. Ik heb hier echter mijn vragen bij. Design en smaak zijn persoonlijk dus daar ga ik niet over uitwijden, maar veel van zijn ontwerpen lijken meer kunst dan meubels. Zijn smoked meubels (verbrande meubels) vind ik leuk, maar de melted designs (een houtsculptuur van een hoop meubels die in mekaar gesmolten zijn) gaan toch aan mij voorbij. Veel design moet tegenwoordig een verhaal vertellen, emoties opwekken, … maar kom het mag ook nog functioneel blijven, niet ?
Een zeer interessante aanvulling hierop was het TV-programma Trendspotting van de VPRO. Het programma nam Paola Antonelli (curator van het MoMA in New York) mee op touw in de designtocht doorheen Milaan.
Paola Antonelli verwoordde zeer goed waarom Nederlands design zo hard aanwezig is: “Nederlanderse designers zijn verwend. Omdat de regering en de hele cultuur er zo is dat die puppy’s van jongs af aan gekoesterd worden. Ze hebben de vrijheid om te innoveren. Ze zijn het meest experimenteel en niet bang voor mislukkingen. Als ze falen is er een vangnet.”
Wel die cultuur missen we in België nog altijd. Er is talent in België, veel talent, waarschijnlijk evenveel dan in Nederland, maar we komen er te weinig mee naar buiten. Het wordt te weinig ondersteund. Ik vind het spijtig op de belgische stand ABC design telkens dezelfde gezichten of toch al meer dan gevestigde waarden te moeten zien. Onze jonge “puppy” was Joris Vanbriel met z’n Holocube, maar dat was het dan zo een beetje wat betreft het nieuwe jonge talent. We willen nieuwe dingen zien, niet de dingen van vorig jaar, want dat is achteruitgang! Ondertussen schieten de Nederlanders onder onze duiven, er ontgaat ons een hele business.
Een business die ook langs Nederlandse kant bekritiseerd wordt. Zo wordt er in het TV programma Trendspotting in Milaan ook vastgesteld dat vele ontwerpers showpieces, mooi maar onbruikbaar design maken dat exclusief blijft en voor gigantische prijzen wordt verkocht. Er is een nieuwe markt waarin kunstliefhebbers geen kunst meer kopen, maar Dutch design! Dutch design is razend populair.
Je kan het TV programma hier bekijken. Verder hoop ik deze week nog enkele items of trends in Milaan hier op Mouseover en op mijn eigenste blog te brengen. De ongeduldigen onder jullie kunnen alvast een kijkje nemen op de Flickr sets van Bart en mij.
