abbonneer je op de RSS 
of via twitter @nickdemey
Vanavond aan tafel met Bart, Tijs en Nic kwam de Mac-Windows confrontatie ter sprake en dat deed me nogmaals nadenken over wat nu écht de meerwaarde van Mac Os X bepaalt, toch voor mij alleszins. Regelmatig als ik ergens arriveer met mijn Macbook denken anderen perfect te verklaren waarom ik deze 2 kilo overal meezeul. “Prachtig Design hé” – Valt mee zeg ik dan. Maar andere merken bieden ook prachtige laptops aan die bovendien op veel vlakken ergonomischer zijn ontworpen en tenminste slijtvaste plastics gebruiken. “Ah, die crashen niet hé” – Valt mee zeg ik dan. Maar tegenwoordig moet je ook al heel wat moeite doen om een recente XP of Vista nog te blokkeren. Bovendien grijp ik soms op Mac ook wel eens naar de ‘Force Quit’ knop als het programma me niet voor was. Dus nee, Mac is niet feilloos. “Ah ja, maar gij doet iets met grafisch hé” – Valt mee zeg ik dan. Af en toe maak ik wel iets 2D-erig. Een normale PC kan nochtans evengoed de Adobe Suite runnen. Met voldoende RAM werken beide zeer goed.
De echte reden: Professionalisme en Default simplicity
Windows benadert mij als een indringer of tenminste een amateur. Telkens tracht het systeem me te waarschuwen voor alle onheil en bij het minste dat ik meer dan 2 instellingen wil wijzigen ben ik genoodzaakt om een hele reeks wizard pagina’s te doorlopen met een geanimeerde hulp die me alles nog eens uitlegt. Ik, als ervaren computer gebruiker heb hier geen boodschap aan. Mensen die dan weer weinig pc kennis hebben klikken uit onwetendheid toch altijd OK CONTINUE dus ook zij hebben meestal niets aan al deze “hulp”.
Mac Os X daarentegen is bijna onzichtbaar als systeem, in die zin dat het systeem zich nooit opdringt en dat geldt zo op alle vlakken. Een windows start menu bijvoorbeeld veronderstelt dat ik graag 100 menus en submenu’s wil zien als ik deze open klap. Bij Mac kies je zelf die knoppen die in je Dock aanwezig moeten zijn. Default trachten op Windows tal van programma’s en services mee op te starten met als resultaat de gekende 50 icoontjes naast de klok bij de gemiddelde windows gebruiker. Programma’s op windows zijn default altijd voorzien van onmenselijk veel knoppen en toolbars. De Mac interface daarentegen bevat telkens slechts de basics en als ik extra knoppen wens zal ik die simpelweg kunnen toevoegen.
Dat alles samen maakt dat mijn Macbook mijn ultimate productivity tool is geworden waarbij ik op een natuurlijke wijze elke programma systematisch uitbreid (ipv afbouw) naar mijn wensen. Bijgevolg hebben de geavanceerde gebruikers op een Apple meer geavanceerde tools en instellingen waar het bij Windows net omgekeerd is aangezien slechts ervaren gebruikers er in slagen om het systeem te ontdoen van alle clutter en noise. En dat maakt dat ik persoonlijk Mac OS X ondertussen ver boven Windows plaats.
