NickDeMey.be

De onderbroek-aantrekhulp was ook mijn favoriet qua inventiviteit en nuttigheid. Maar zoals iemand al heeft aangegeven op de website van “De Bendenkers”, het basisconcept stemt volledig overeen met de Butler-Mediven aantrekhulpen en is dus ook alweer niet echt nieuw :

http://www.medibelgium.be/mediven_R__Butler.7385.0.html

Al is het marktpotentieel mogelijk vergroot door het niet langer te beperken tot de niche steunkousen.

Ook al is het een nobel, simpel en bruikbaar idee doch denk ik niet dat het een lang leven zal hebben op de economische markt en zeker niet indien Pierre het design niet iets meer aantrekkelijk maakt voor de klant. De klant die hij zal moeten zoeken in een heel kleine doelgroep. Alsook zoals hier geschreven is het moeilijk om een product te produceren dat zo gemakkelijk na te maken is. Ik denk aan mensen die echt rug problemen hebben en die zelf wat handig zijn of iemand kennen die handig is, die hebben dit al reeds voor zichzelf nagemaakt.

Het kan ook aan mij liggen maar ik heb de indruk dat het toestel van Pierre toch iets handiger is dan de Butle-Mediven aantrekhulpen.

Maar we mogen misschien niet altijd te negatief zijn over zo ideeen, wat Pierre voor zijn zus heeft gedaan is fantastisch, en zo bestaan er waarschijnlijk meerdere mensen die een oplossingen zoeken voor een probleem, misschien niet de beste oplossing maar het is een oplossing.

Ik ga niet helemaal akkoord met de reden waarom er nog geen ondernemer gevonden is.
Men haalt hier ‘de eenvoud’, ‘gebrek aan design’, en ‘gemakkelijk na te maken’ aan.

Mensen die dit produkt echt nodig hebben, hebben geen meerwaarde aan een of andere mooie design. Voor deze mensen is de prijs het belangrijkste. Ik begrijp de reactie van de uitvinder dan ook volkomen, wanneer hij het design ontwerp afwijst.
Hij is een echte ondernemer. Hij wil zijn klanten een voor zijn klanten goedkope oplossing aanbieden.

Het probleem is dat de mensen die die nodig hebben geen consumenten meer kunnen zijn. Meestal zitten ze opgesloten in een of ander rusthuis of verzorgingstehuis waar ze enkel wat zakgeld krijgen. De kosten van de medische zorgen worden betaald door het rusthuis en dus de mutaliteiten.

Een potentiele ondernemer is dus geconfronteerd met het feit dat de klant (=hij die betaalt = de mutualiteiten) verschillend is van de gebruikers van dit produkt.

Vooraleer een ondernemer dus wil starten moet hij zeker zijn dat de mutualiteiten zijn produkt zullen willen nemen en welke prijs ze ervoor zouden willen betalen. Uit ervaring weet ik dat indien je niet thuis bent in dit wereldje van mutualiteiten, dit een zeer riskante ‘onderneming’ is.

Tegenwoordig is alles gemakkelijk na te maken.Dit argument is dus irrelevant in de reden waarom er nog geen ondernemer gevonden is. Letterlijk Alles kan nagemaakt worden. Een patent is een oplossing hiervoor, maar patenten en de juridische afwikkeling hiervan zijn enorm duur hier in Europa. Te duur voor een simpel en goedkoop produkt als dit.

Schrijnend en tegelijkertijd walgelijk vind ik dit.

De oorzaak van geen ondernemer moet dus als volgt geformuleerd worden :

-’gemakkelijk na te maken’ moet dus vervangen worden door : een patent dat te duur is voor dit produkt.
-’eenvoud’ moet dus vervangen worden door : onmogelijkheid van consumenten om zelf betalen.
-’gebrek aan design’ moet vervangen worden door : niets, compleet irrelivant.
… en kan verklaard worden door een te hoog risico voor de potentiele ondernemer.